പതിവ് ചായ നഗരത്തിലെ ചെറിയ പ്രദേശത്തെ ഭക്ഷണസ്ഥലത്താണ് മാലതി. ഇന്ന് മാസത്തിലെ അവസാന ദിവസം. ഇന്ന് എല്ലാവർക്കും പണം ലഭിക്കുന്ന ദിവസം. മാലതി രാവിലെ തന്നെ ഭക്ഷണം ഒരുക്കുന്നു. ചായയും വെള്ളവും അവൾ സ്ഥലത്ത് വെക്കുന്നു. ആദ്യം രമ വരുന്നു. രമ ദിവസവും ഒരേ സമയത്ത് വരുന്നു. “മാലതി, ചായ.” “രമ, നിന്റെ ചായ ഇവിടെ.” “വെള്ളവും വേണം.” “വെള്ളവും ഇവിടെ.” രമ പണം നൽകുന്നു. അവൾ ഭക്ഷണം നോക്കുന്നില്ല. അവൾ ചായ മാത്രം എടുക്കുന്നു. മാലതി ഇത് എന്നും അറിയുന്നു. അടുത്ത് ഹരി വരുന്നു. ഹരി വേഗത്തിൽ നടക്കുന്നു. “മാലതി, രണ്ട് ചായ.” “രണ്ട് ചായയും ഇവിടെ.” “ഒരു ഭക്ഷണം കൂടി.” “ഭക്ഷണം ഇവിടെ.” “വെള്ളം വേണ്ട.” “ശരി.” ഹരി ഇരിക്കുന്നില്ല. അവൻ ഭക്ഷണം എടുത്ത് നിൽക്കുന്നു. മാലതി പണം എണ്ണുന്നു. ഹരി എന്നും രണ്ട് ചായയും ഒരു ഭക്ഷണവും എടുക്കുന്നു. ഇന്ന് അതേ കാര്യം തന്നെ. സുമ വരുന്നു. അവളുടെ കൈയിൽ ചെറിയ ബാഗുണ്ട്. “മാലതി, എനിക്ക് ചായ.” “സുമ, നിന്റെ ചായ ഇവിടെ.” “ഭക്ഷണം കുറച്ച്.” “കുറച്ച് ഭക്ഷണം ഇവിടെ.” “ഇന്ന് പണം കുറവാണ്.” “പിന്നീട് പണം നൽകാം.” സുമ മാലതിയെ നോക്കുന്നു. മാലതി ചെറിയ ഭക്ഷണം നൽകുന്നു. സുമ പണം നൽകുന്നില്ല. മാലതി അത് പുസ്തകത്തിൽ എഴുതുന്നു. “എപ്പോൾ നൽകും?” മാലതി പറയുന്നു. “നാളെ നൽകും.” “ശരി. നാളെ.” സുമ ചായയും ഭക്ഷണവും എടുത്ത് അവിടെ ഇരിക്കുന്നു. അവൾ പതുക്കെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. മാലതി മറ്റുള്ള ആളുകളെ നോക്കുന്നു. അനിൽ അവസാനം വരുന്നു. അനിൽ എല്ലാ ദിവസവും വെള്ളം മാത്രം വാങ്ങുന്നു. ഇന്ന് അവൻ സ്ഥലത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. “മാലതി, ഇന്ന് ചായ വേണം.” മാലതി അവനെ നോക്കുന്നു. “നിനക്ക് എന്നും വെള്ളം.” “ഇന്ന് ചായ വേണം.” “പണം ഉണ്ടോ?” അനിൽ കൈയിലെ പണം നോക്കുന്നു. അവന്റെ കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ നാണയം മാത്രം. “പണം കുറവാണ്.” മാലതി ചായ തയ്യാറാക്കുന്നു. അവൾ ഒരു കപ്പ് ചായ അനിലിന് നൽകുന്നു. “പണം നാളെ നൽകാം.” “നാളെ നൽകണം.” “നാളെ നൽകും.” അനിൽ ചായ കുടിക്കുന്നു. അവൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. മാലതി അവന്റെ മുന്നിൽ വെള്ളവും വെക്കുന്നു. “വെള്ളം വേണ്ട.” “ഇന്ന് ചായ മാത്രം?” “ഇന്ന് ചായ മാത്രം.” മാലതി പുസ്തകം തുറക്കുന്നു. അവൾ അനിലിന്റെ പേരിന് താഴെ ഒരു വരി എഴുതുന്നു. പിന്നെ അവൾ ചായ നോക്കുന്നു. രമയുടെ കപ്പ് കാലിയായി. ഹരിയുടെ ഭക്ഷണം തീർന്നു. സുമ ഇപ്പോഴും ഇരിക്കുന്നു. അനിൽ ആദ്യമായി ചായ കുടിക്കുന്നു. വൈകുന്നേരം അടുത്തുവരുന്നു. ആളുകൾ കുറയുന്നു. രമ വീണ്ടും സ്ഥലത്തിന്റെ മുന്നിൽ എത്തുന്നു. “മാലതി, നാളെ ചായ ഉണ്ടാകുമോ?” “നാളെ ചായ ഉണ്ടാകും.” “എന്റെ പതിവ് ചായ തന്നെ.” “നിന്റെ പതിവ് ചായ തന്നെ.” മാലതി കാലിയായ കപ്പുകൾ എടുക്കുന്നു. അനിലിന്റെ കപ്പ് മാത്രം മേശയിൽ നിൽക്കുന്നു.