Bozor Dilnoza Samarqandda kichik uyda yashaydi. U shaharga uch hafta oldin keladi. U kichik oshxonada ovqat qiladi. Bugun kechqurun qo‘shnisi keladi. Bozor tez orada yopiladi. Dilnoza bozorga tez kiradi. Uning qo‘lida kichik pul bor. Uning tili juda kam so‘z biladi. U ko‘p so‘zni tushunmaydi. Non bir stol ustida turadi. Dilnoza shu stol yoniga keladi. Sotuvchi Rustam stol ortida turadi. Dilnoza non tomonga ishora qiladi. U “Iltimos”, deydi. Rustam unga guruch beradi. Dilnoza guruchga qaraydi. U “Yo‘q”, deydi. U yana non tomonga ishora qiladi. Rustam unga choy beradi. Dilnoza choyni ko‘radi. U “Yo‘q”, deydi. U “Bu”, deydi. Keyin u stolning narigi tomoniga ishora qiladi. Rustam kuladi. U shoshmaydi. U bir kosa oladi. U kosani Dilnozaga beradi. Dilnoza kosaga qaraydi. U “Yo‘q”, deydi. Rustam kosani joyiga qo‘yadi. U Dilnozaga qaraydi. “Qancha?” deydi Dilnoza. “Qancha?” deydi Rustam. U pulni ko‘rsatadi. “Pulmi?” deydi u. Dilnoza “Yo‘q”, deydi. U qo‘li bilan stolni ko‘rsatadi. Keyin u “Bu”, deydi. Rustam endi tushunadi. U nonni qo‘liga oladi. U nonni baland ko‘taradi. U sekin aytadi: “Non.” Dilnoza uning og‘ziga qaraydi. U “Mon”, deydi. Rustam unga yaqinroq turadi. U yumshoq ovoz bilan aytadi: “Non.” Dilnoza sekin takrorlaydi: “Non.” Rustam “Ha”, deydi. U bir nonni sumkaga soladi. Keyin yana bir non oladi. “Mana, non”, deydi Rustam. U ikkinchi nonni ham sumkaga soladi. Dilnoza pulni beradi. U “Qancha?” deydi. Rustam pulning bir qismini qaytaradi. “Bir”, deydi u. “Bu pul.” Dilnoza pulga qaraydi. U “Ha”, deydi. U sumkani oladi. U “Rahmat”, deydi. Rustam “Arzimaydi”, deydi. U stolni artadi. Bozor ichida odamlar kamayadi. Rustam chiroqni o‘chiradi. Dilnoza uyga qarab yuradi. Sumka uning qo‘lida turadi. Ichida ikki dona non bor. U yo‘lda sekin aytadi: “Non.” Ko‘cha tinch bo‘ladi. Dilnoza uyining oldiga keladi. U zinaga chiqadi. Eshik oldida yana aytadi: “Non.” Zina boshida qo‘shnisi turadi.