Ël mercà A Turin, Marta vive da poche settimane. Marta a l'ha un-a cözinha cita. A l'ha poc temp. Sta sèira a ven la soa vicina. Marta a prepara la tàola. Ël mercà a serca tra poc. Marta a sa quasi gnente dla lengua. Marta a va al mercà. Piero a ven pan, formagg e frut. Marta a l'ha pochi sòld. A conta ij sòld. A guarda la banca. A veul pan. «Bon-a sèira», a dis Piero. «Bon-a sèira», a dis Marta. «Còs veule?», a domanda Piero. Marta a punta. «Per piasì, chest.» Piero a ciapa un toc ëd formagg. A lo buta ant un sach. «Chest?», a domanda. «No», a dis Marta. «No, chest.» Marta a punta torna. Piero a ciapa na poma. A la buta ant un sach. «Chesta?», a domanda. «No», a dis Marta. «No, chesta.» Marta a punta ancora. Piero a guarda la soa man. A guarda Marta. Piero a rìe pian. Marta a guarda ël sach. Piero a tira fora la poma. A tira fora ël formagg. A-i é ancora l'oget ëd Marta. «Ah», a dis Piero. «Chiel veul chest?» «Sì», a dis Marta. «Chest, per piasì.» «Un moment.» Piero a ciapa l'oget. A lo ten an man. A lo guarda. A parla pian. «Pan.» Marta a guarda la boca ëd Piero. «Pan», a dis Piero torna. Marta a prova. «Ban.» Piero a rìe, ma a resta gentil. «Pan», a dis Piero. «Pan», a dis Marta. «Brava», a dis Piero. «Pan.» Marta a guarda Piero. «Quanto a costa?» «Un euro.» Marta a dà un euro. Piero a ciapa ël sòld. «Sì?», a domanda Marta. «Sì», a dis Piero. «Un second pan.» Piero a buta un second pan ant ël sach. A buta gnente dël sòld an pi. «Doi?», a domanda Marta. «No. Un euro.» «Ah. Grazie.» «Gràssie a chila.» Piero a sara la banca. Marta a ciapa ël sach. A guarda la poma e ël formagg. «Chest?», a domanda. «Sì», a dis Piero. «Per chila.» Marta a dis «Grazie» e a sort. La strada a l'é scura. Marta a va pian. Ël sach a pesa pòch. Marta a guarda ël sach. «Pan», a dis Marta. A riva a ca. A sale le scale. A ten la ciav an man. A lassa ël sach per tera. A sara la porta. «Pan», a dis Marta. La vicina a l'é an cima ai scalìn.