ആദ്യത്തെ ടിക്കറ്റ് ഇന്ന് അനിലിന്റെ ആദ്യത്തെ ജോലി ദിവസമാണ്. അവൻ നഗരത്തിലെ ചെറിയ ചലച്ചിത്രശാലയിൽ നിൽക്കുന്നു. ആദ്യ പ്രദർശനം തുടങ്ങാൻ പത്ത് മിനിറ്റ് ബാക്കിയുണ്ട്. അവന്റെ മുന്നിൽ ടിക്കറ്റും പണവും കിടക്കുന്നു. മാനേജർ രവി അടുത്ത് വന്നു നിൽക്കുന്നു. “ഒരു ടിക്കറ്റ് എത്രയാണ്?” രവി ചോദിക്കുന്നു. “നൂറു രൂപ,” അനിൽ പറയുന്നു. “രണ്ട് ടിക്കറ്റ് എത്രയാണ്?” “രണ്ടു നൂറു രൂപ.” “നല്ലത്. പക്ഷേ പണം രണ്ടുതവണ നോക്കണം.” “ഞാൻ നോക്കും.” “അങ്ങനെ എല്ലാവരും ആദ്യ ദിവസം പറയുന്നു.” അനിൽ ടിക്കറ്റുകൾ വീണ്ടും എണ്ണുന്നു. രവി ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ ചിത്രം നേരെ വയ്ക്കുന്നു. “ഈ ഫിലിം നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?” അനിൽ ചോദിക്കുന്നു. “മൂന്നു തവണ,” രവി പറയുന്നു. “അത്ര നല്ല ഫിലിം ആണോ?” “അല്ല. അത് എന്റെ ജോലിയാണ്.” പുറത്ത് ആളുകൾ വന്നു തുടങ്ങുന്നു. അനിൽ ആദ്യത്തെ ടിക്കറ്റ് നൽകുന്നു. ഒരാൾ നൂറു രൂപ മേശയിൽ വയ്ക്കുന്നു. “ഒരു ടിക്കറ്റ്,” അയാൾ പറയുന്നു. “ഒരു ടിക്കറ്റ്, നൂറു രൂപ,” അനിൽ പറയുന്നു. “പണം രണ്ടുതവണ നോക്ക്,” രവി പറയുന്നു. “നൂറു രൂപ തന്നെയാണ്.” “ഇപ്പോൾ ടിക്കറ്റ് രണ്ടുതവണ നോക്ക്.” അനിൽ രണ്ട് ടിക്കറ്റ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ ഒന്ന് തിരികെ വയ്ക്കുന്നു. “അതാണ് ആദ്യത്തെ തെറ്റ്,” രവി പറയുന്നു. “നിങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ തെറ്റ് എന്തായിരുന്നു?” “ഞാൻ ഒരാൾക്ക് പണം തിരികെ നൽകി.” “അതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്?” “അയാൾ എനിക്ക് പണം നൽകിയിരുന്നില്ല.” അനിൽ ആദ്യമായി ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ വാതിൽ വഴി മീര വരുന്നു. അവൾ അനിലിന്റെ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്നു. അവളുടെ കൂടെ സുഹൃത്ത് ലതയുണ്ട്. “നീ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നോ?” മീര ചോദിക്കുന്നു. “ഇന്ന് മുതൽ,” അനിൽ പറയുന്നു. “ഒരു ടിക്കറ്റ് എത്രയാണ്?” “നൂറു രൂപ.” “രണ്ട് ടിക്കറ്റ് എത്രയാണ്?” “രണ്ടു നൂറു രൂപ.” രവി അനിലിനെ നോക്കുന്നു. “പണം രണ്ടുതവണ നോക്ക്,” അദ്ദേഹം പറയുന്നു. മീര രണ്ടു നൂറു രൂപ നൽകുന്നു. അനിൽ പണം രണ്ടുതവണ എണ്ണുന്നു. പിന്നീട് അവൻ മൂന്ന് ടിക്കറ്റ് നൽകുന്നു. “ടിക്കറ്റ് രണ്ടുതവണ നോക്ക്,” രവി പറയുന്നു. മീര ടിക്കറ്റുകൾ നോക്കുന്നു. “ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർ മാത്രമാണ്,” അവൾ പറയുന്നു. അനിൽ ഒരു ടിക്കറ്റ് തിരികെ എടുക്കുന്നു. “ഇത് എന്റെ രണ്ടാം തെറ്റാണ്.” “ആദ്യത്തെ തെറ്റ് എന്തായിരുന്നു?” മീര ചോദിക്കുന്നു. “ഞാൻ അത് പറയില്ല.” “എങ്കിൽ ജോലി കഴിഞ്ഞ് പറയൂ.” ലത മീരയെ നോക്കുന്നു. രവി ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ ചിത്രം വീണ്ടും നേരെ വയ്ക്കുന്നു. “ജോലി എപ്പോൾ കഴിയും?” മീര ചോദിക്കുന്നു. “രാത്രി എട്ട് മണിക്ക്.” “ഞങ്ങൾ എട്ട് മണിക്ക് പുറത്ത് വരും.” “ഈ ഫിലിം അത്ര നീളമുള്ളതല്ല,” രവി പറയുന്നു. “നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?” ലത ചോദിക്കുന്നു. “ഈ ഫിലിം ഞാൻ മൂന്നു തവണ കണ്ടു.” “അവസാനം എന്താണ് നടക്കുന്നത്?” മീര ചോദിക്കുന്നു. “അത് ഞാൻ പറയില്ല,” രവി പറയുന്നു. മീരയും ലതയും അകത്തേക്ക് പോകുന്നു. അനിൽ അവരുടെ പണം വീണ്ടും എണ്ണുന്നു. “രണ്ടു നൂറു രൂപ തന്നെയാണ്,” അനിൽ പറയുന്നു. “നല്ലത്,” രവി പറയുന്നു. “ഇപ്പോൾ അടുത്ത ആളെ നോക്ക്.” അനിൽ വാതിലിലേക്ക് നോക്കുന്നു. അവിടെ ആരും ഇല്ല. “അടുത്ത ആൾ എവിടെയാണ്?” അനിൽ ചോദിക്കുന്നു. “അഞ്ച് മിനിറ്റ് കാത്തിരിക്ക്,” രവി പറയുന്നു. “അത് ഏത് ഫിലിമിലാണ്?” രവി ആദ്യമായി ചിരിക്കുന്നു. “അത് ഈ ഫിലിമിൽ ഇല്ല.” അനിൽ ഒരു ടിക്കറ്റ് സ്വന്തം പണത്തിൽ വാങ്ങുന്നു. അവൻ അതിൽ രാത്രി എട്ട് മണി എന്ന് എഴുതുന്നു.