Tregu Në Tiranë, gruaja ka një shtëpi të vogël. Ajo ka ardhur para disa javësh. Ajo di pak fjalë. Sonte një zonjë vjen për të ngrënë. Vendi mbyllet shpejt. Gruaja hyn dhe sheh bukë mbi një vend. Ajo ka pak para në dorë. Ajo shkon te burri pas vendit. “Përshëndetje,” thotë gruaja. “Kjo, ju lutem.” Ajo tregon me dorë. Burri merr ujë dhe ia jep. “Jo,” thotë gruaja. “Jo kjo.” Ajo tregon përsëri. Burri merr paratë dhe ia jep. “Kjo?” thotë burri. “Jo, jo,” thotë gruaja. “Kjo.” Ajo tregon më fort. Burri shikon dorën e saj. Pastaj shikon jashtë. Ai merr një makinë të madhe nga rruga. Ai e vendos pranë saj. Gruaja shikon makinën. Pastaj shikon burrin. “Jo,” thotë ajo. “Kjo jo.” Burri qesh pak. Ai thotë: “Mirë, mirë.” Ai kthehet te vendi. Tani nuk merr ujë. Nuk merr paratë. Nuk merr makinën. Ai merr bukën me dorë. Ai e mban bukën lart. Ai e thotë ngadalë: “Bukë.” Gruaja dëgjon. Ajo sheh dorën e tij. Ajo sheh bukën. “Buka?” thotë ajo. “Po, bukë,” thotë burri. “Bukë.” “Bukë,” thotë gruaja. “Po,” thotë burri. “Bukë.” “Bukë,” thotë gruaja përsëri. Burri e fut bukën në një qese. Ai merr edhe një bukë tjetër. Ai e fut në të njëjtën qese. Gruaja nxjerr paratë. “Sa?” pyet ajo. “Një,” thotë burri dhe tregon dorën. Pastaj tregon qesen. “Jo dy.” Gruaja jep paratë. “Jo,” thotë burri. “Kaq.” Ai merr pak para dhe ia kthen. “Faleminderit,” thotë gruaja. “Mirupafshim,” thotë burri. Gruaja merr qesen. Ajo shkon te dera. Pastaj kthehet. “Bukë,” thotë ajo. Burri thotë: “Po, bukë.” Ajo del në rrugë. Është natë. Ajo ecën ngadalë. Qesja është në dorën e saj. Brenda ka dy bukë dhe paratë e saj. Ajo shikon rrugën. Pastaj thotë: “Bukë.” Ajo shkon te shtëpia. Hap derën dhe ngjitet lart. Te dera e saj, ajo thotë edhe një herë: “Bukë.” Në krye të shkallëve është zonja.