Երկու բաժակ թեյ Արամը ամեն օր գալիս է այս փոքր տեղը։ Այսօր նա գալիս է Լևոնի հետ։ Այսօր կարևոր է, որովհետև Լևոնը առաջին անգամ է գալիս։ Մարիամը աշխատում է այստեղ։ Նա տեսնում է Արամին և ասում է. «Բարի օր, Արամ։ Նույն թեյը՞»։ «Նույն թեյը», ասում է Արամը։ «Այսօր երկու բաժակ»։ Մարիամը նայում է Լևոնին։ «Երկու բաժակ թեյ»։ «Այո», ասում է Արամը։ «Երկու բաժակ թեյ»։ Լևոնը ասում է. «Ես էլ նույն թեյը»։ Մարիամը գնում է։ Արամը և Լևոնը մնում են իրենց տեղում։ Արամը նայում է իր ձեռքին։ Նա ունի մի փոքր պայուսակ։ Պայուսակի մեջ կա հաց և մի քիչ դրամ։ «Դու ամեն օր այստեղ ես գալիս», ասում է Լևոնը։ «Ամեն օր», ասում է Արամը։ «Ես այստեղ թեյ եմ խմում»։ «Ինչու՞ նույն թեյը»։ «Որովհետև լավ է։ Մարիամը գիտի»։ Մարիամը բերում է երկու բաժակ։ Նա դնում է երկու բաժակը Արամի և Լևոնի առաջ։ Արամը նայում է երկու բաժակին։ Նախկինում նրա առաջ միշտ մի բաժակ էր։ «Ահա քո թեյը», ասում է Մարիամը։ «Եվ ահա քո ընկերոջ թեյը»։ «Շնորհակալություն», ասում է Արամը։ «Շնորհակալություն», ասում է Լևոնը։ Մարիամը մնում է նրանց մոտ։ «Շաքար պետք է՞»։ «Ինձ համար ոչ», ասում է Արամը։ «Ինձ համար մեկ», ասում է Լևոնը։ Մարիամը տալիս է մեկ շաքար։ Լևոնը շաքարը դնում է թեյի մեջ։ Նա նայում է Արամին։ «Դու այստեղ շատ ես խոսում», ասում է Լևոնը։ Արամը նայում է իր թեյին։ «Ես այստեղ քիչ եմ խոսում»։ «Իսկ այսօր՞»։ «Այսօր դու այստեղ ես»։ Լևոնը խմում է թեյը։ «Լավ է»։ Արամը մի քիչ սպասում է։ «Ես գիտեի»։ Մարիամը գնում է մյուս տեղը։ Արամը վերցնում է հացը և կիսում է երկու մասի։ Մի մասը տալիս է Լևոնին։ «Չեմ ուզում», ասում է Լևոնը։ «Վերցրու», ասում է Արամը։ «Այսօր երկու մարդ ենք»։ Լևոնը վերցնում է հացը։ «Դու միշտ այսպես ես անում»։ «Ոչ», ասում է Արամը։ «Այսօր առաջին անգամ»։ Նրանք ուտում են հացը և խմում թեյը։ Մարիամը նորից գալիս է։ «Արամ, վաղը մենա՞կ ես գալու»։ Արամը նայում է Լևոնին։ Լևոնը չի խոսում։ «Չգիտեմ», ասում է Արամը։ «Գուցե երկու բաժակ»։ Մարիամը վերցնում է դատարկ բաժակները։ Արամը դրամը դնում է սեղանին։ Այսօր նա երկու բաժակի համար է վճարում։