دوه پیالې چای نن د رحیم لپاره نوې ورځ ده. هغه لومړی ځل فرید له ځان سره راولي. دواړه د سلیم چایخانې ته ننوځي. رحیم هره ورځ دلته چای څښي. سلیم هم هره ورځ هغه ویني. سلیم له لرې وايي: «رحیمه، نن هم هماغه چای؟» رحیم وايي: «هو، هماغه تور چای غواړم.» سلیم فرید ته ګوري او وايي: «ستا لپاره څه راوړم؟» فرید وايي: «زما لپاره اوبه بس دي.» رحیم وايي: «فرید، ته چای وڅښه.» فرید وايي: «زه نن چای نه غواړم.» سلیم وايي: «یو چای اوبه راوړم؟» رحیم وايي: «نه، دوه چای راوړه.» فرید رحیم ته ګوري. «زه چای څښم، که ته یې غواړې.» رحیم وايي: «زه یې غواړم.» سلیم د لرګي مېز پاکوي. هغه دوه پاکې پیالې ږدي. بیا پخلنځي ته ځي. رحیم هره ورځ یوه پیاله اخلي. نن سلیم دوه پیالې راوړي. په لومړۍ پیاله کې چای دی. په دویمه پیاله کې هم چای دی. فرید پیالې ته ګوري. «دا زما لپاره ده؟» سلیم وايي: «هو، دا ستا لپاره ده.» فرید وايي: «زه پیسې نه لرم.» رحیم وايي: «نن پیسې زه ورکوم.» فرید وايي: «سبا به زه پیسې راوړم.» رحیم وايي: «سبا هم راشه.» فرید وايي: «هره ورځ راشم؟» رحیم وايي: «هو، هره ورځ راشه.» سلیم د چای ترڅنګ بوره ږدي. «رحیمه، ستا چای کم بوره دی.» رحیم وايي: «هو، زما چای کم بوره دی.» سلیم فرید ته ګوري. «ستا چای څو کاشوغې بوره غواړي؟» فرید وايي: «یوه کاشوغه بس ده.» رحیم خپله پیاله اخلي. «زه یوه کاشوغه اچوم.» فرید یوه کاشوغه بوره اچوي. بیا چای ورو ګډوي. له کوڅې نه د خلکو غږ راځي. د ډوډۍ موټر تېرېږي. سلیم بل مېز پاکوي. رحیم او فرید چای څښي. رحیم فرید ته وايي: «سبا په څو بجو راځې؟» فرید وايي: «همدا وخت راځم.» رحیم وايي: «زه به دلته یم.» فرید وايي: «زه هم دلته کېنم.» سلیم راځي او حساب ږدي. «دوه چای دي.» رحیم پیسې ورکوي. فرید خپله پیاله ورو پورته کوي. هغه ټول چای څښي. رحیم د سلیم خواته ګوري. «سبا دوه پیالې تیارې کړه.» سلیم وايي: «سبا دوه پیالې تیاروم.» دواړه له مېزه پورته کېږي. فرید د دروازې تر شا رحیم ته ګوري. «سبا بیا راځو.» رحیم وايي: «سبا بیا راځو.»