ചന്ത കോഴിക്കോട്ട് ഈ സ്ത്രീക്ക് ചെറിയ അടുക്കള ഉണ്ട്. ഈ സ്ത്രീക്ക് മലയാളത്തിൽ കുറച്ച് വാക്കുകൾ മാത്രം അറിയാം. ഇന്ന് ഒരു സ്ത്രീ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരുന്നു. ചന്ത ഉടൻ അടയ്ക്കും. ഈ ബാഗ് ഈ സ്ത്രീയുടെതാണ്. വീട്ടിൽ പാൽ വേണം. പാൽ വാങ്ങാൻ അവൾ ചന്തയിൽ വരുന്നു. അവൾ ഒരു കടയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. അവൾ കടക്കാരനെ കാണിക്കുന്നു. അവൾ ഒരു വസ്തു കാണിക്കുന്നു. “ചേട്ടാ, ഇത് തരൂ.” “എന്ത് വേണം?” അവൾ വീണ്ടും ആ വസ്തു കാണിക്കുന്നു. കടക്കാരൻ അപ്പം നൽകുന്നു. “ഇത് വേണ്ട.” കടക്കാരൻ ഒരു ആപ്പിൾ നൽകുന്നു. “ഇത് വേണ്ട.” അവൾ വീണ്ടും കാണിക്കുന്നു. കടക്കാരൻ ഒരു കപ്പ് നൽകുന്നു. “ഇത് വേണ്ട.” കടക്കാരൻ കപ്പ് താഴെ വയ്ക്കുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. അവൻ ആ വസ്തു എടുക്കുന്നു. “ഇത് പാൽ.” “പാള്.” “പാൽ.” “പാൽ.” “ശരി, പാൽ.” അവൾ ഒരു ബാഗ് കാണിക്കുന്നു. “ഇത് എത്ര?” “രണ്ട്.” അവൾ ഒരു പണം നൽകുന്നു. “രണ്ട്.” “ശരി.” കടക്കാരൻ പാൽ ബാഗിൽ ഇടുന്നു. “ഇത് പാൽ.” അവൻ മറ്റൊന്ന് ബാഗിൽ ഇടുന്നു. അവൾ ബാഗ് കൊണ്ട് വാതിലിലേക്ക് പോകുന്നു. “നന്ദി.” “ശരി.” ചന്ത അടയ്ക്കുന്നു. കടക്കാരൻ കട അടയ്ക്കുന്നു. അവൾ പുറത്തേക്ക് വരുന്നു. റോഡിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ ഉണ്ട്. അവൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു. “പാൽ.” അവൾ വീട്ടിന്റെ അടുത്ത് എത്തുന്നു. പടിയുടെ മുകളിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഉണ്ട്. അവൾ ബാഗ് ഉയർത്തി പറയുന്നു, “പാൽ.”