งานแรกของมีนา มีนายืนที่หน้าโรงภาพยนตร์ในเย็นวันศุกร์ วันนี้เป็นวันแรกของงานใหม่ เธอต้องขายตั๋วและรับเงินจากลูกค้า ต้นเพื่อนนักเรียนยืนรอซื้อ ตั๋วอยู่ในมือของมีนาห้าสิบใบ หัวหน้าชื่อก้องเดินเข้ามาที่โต๊ะ เขาถามว่า “พร้อมไหม” มีนาตอบว่า “ยังไม่พร้อมค่ะ” ก้องบอกว่า “ดี คนพร้อมมักไม่ถามอะไร” มีนาถามว่า “เรื่องแรกเริ่มกี่โมงคะ” ก้องตอบว่า “หกโมงตรง หนังยาวสองชั่วโมง” ต้นเดินมาถึงหน้าโต๊ะ เขาถามว่า “ตั๋วหนึ่งใบเท่าไรครับ” มีนาตอบว่า “หนึ่งร้อยยี่สิบบาทค่ะ” ต้นวางเงินหนึ่งร้อยบาทบนโต๊ะ มีนามองเงินแล้วมองหน้าเขา เธอบอกว่า “เงินขาดยี่สิบบาทค่ะ” ต้นตอบว่า “ผมเป็นเพื่อนพนักงานนะครับ” มีนาพูดว่า “เพื่อนก็ต้องจ่ายค่ะ” ก้องพยักหน้าแล้วพูดว่า “ฉากนี้ดีมาก” ต้นถามว่า “หัวหน้าเห็นเป็นหนังหรือครับ” ก้องตอบว่า “ผมเห็นหนังทุกเรื่องหลายครั้ง” ต้นเอาเงินอีกยี่สิบบาทออกมา มีนารับเงินและส่งตั๋วให้เขา ต้นถามว่า “เรื่องนี้ดีไหมครับ” ก้องตอบว่า “ตอนแรกผู้ชายเสียเงิน ตอนจบผู้ชายก็เสียเงิน” ต้นพูดว่า “เหมือนชีวิตจริงเลยครับ” มีนาถามว่า “หัวหน้าจำหนังได้ทุกเรื่องจริงหรือคะ” ก้องชี้ไปที่ประตูห้องหนึ่ง เขาพูดคำแรกของหนังเรื่องนั้น แล้วเขาพูดคำสุดท้ายของหนังด้วย มีนาถามว่า “แล้วเรื่องในห้องสองล่ะคะ” ก้องพูดคำแรกและคำสุดท้ายอีกครั้ง ต้นหยุดเดินและหันกลับมาฟัง เขาถามว่า “ห้องสามด้วยไหมครับ” ก้องตอบทุกคำโดยไม่ต้องคิด มีนาหัวเราะจนทำตั๋วตกหนึ่งใบ ก้องเก็บตั๋วแล้ววางบนโต๊ะ เขาบอกว่า “ตั๋วทุกใบมีราคา” มีนาตอบว่า “ฉันจะระวังค่ะ” ลูกค้าหญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอขอตั๋วสองใบและส่งเงินให้ มีนานับเงินแล้วพูดว่า “เงินเกินยี่สิบบาทค่ะ” ลูกค้าตอบว่า “ให้เธอก็ได้” มีนาส่งเงินคืนแล้วบอกว่า “รับไว้ไม่ได้ค่ะ” ก้องพยักหน้าและพูดว่า “ฉากนี้ก็ดี” มีนาถามว่า “หัวหน้าจะพูดแบบนี้ทุกครั้งไหมคะ” ก้องตอบว่า “ถ้าฉากดี ผมก็พูด” ต้นยังยืนอยู่ข้างประตู มีนาถามว่า “ทำไมยังไม่เข้าไป” ต้นตอบว่า “ผมรอถามเรื่องสำคัญ” มีนาพูดว่า “ถามอะไร” ต้นถามว่า “หลังงาน เธอจะกินข้าวกับผมไหม” มีนามองก้อง ก้องหันหน้าไปดูป้ายหนังทันที มีนาถามว่า “หัวหน้าจำคำตอบได้ไหมคะ” ก้องตอบว่า “หนังเรื่องนี้ผมยังไม่เคยดู” ต้นถามอีกครั้งว่า “ไปกินข้าวกันไหม” มีนาส่งตั๋วคืนให้เขาแล้วพูดว่า “รอฉันหลังงานนะ”