ວຽກທຳອິດຢູ່ໂຮງໜັງ ນ້ອຍຢືນຢູ່ໜ້າຮ້ານຂາຍປີ້. ມື້ນີ້ແມ່ນມື້ທຳອິດຂອງວຽກ. ລາວຕ້ອງຫາເງິນຈ່າຍຄ່າຮຽນ. ປ້າຍໂຮງໜັງຂຽນວ່າ ດາວຄຳ. ອ້າຍຄຳຖືກະແຈຢູ່ຫຼັງຮ້ານ. ລາວເປັນຜູ້ຈັດການໂຮງໜັງ. “ເຈົ້າຈື່ລາຄາປີ້ໄດ້ບໍ?” ນ້ອຍຕອບວ່າ “ປີ້ໜຶ່ງຫ້າສິບພັນກີບ.” “ແລ້ວເງິນທອນຢູ່ໃສ?” “ຢູ່ໃນກ່ອງນີ້.” “ດີ, ຢ່າເອົາໄປຊື້ເຂົ້າ.” “ຂ້ອຍເອົາເຂົ້າມາແລ້ວ.” ອ້າຍຄຳເບິ່ງຖົງເຂົ້າຂອງນ້ອຍ. “ປາແຫ້ງຂອງເຈົ້າກິ່ນແຮງ.” “ຂ້ອຍຈະກິນຢູ່ຫຼັງຮ້ານ.” “ກິນກ່ອນໜັງຮັກເລີ່ມ.” “ເປັນຫຍັງ?” “ພະເອກຈູບນາງເອກຕອນເຈັດໂມງ.” ນ້ອຍຫົວເລາະແລ້ວເປີດຮ້ານ. ມາລາຍ່າງມາກັບໝູ່ສອງຄົນ. ນ້ອຍຮູ້ຈັກນາງຈາກໂຮງຮຽນ. “ປີ້ໜຶ່ງຫ້າສິບພັນກີບ,” ນ້ອຍເວົ້າ. ມາລາຖາມວ່າ “ພະນັກງານໃໝ່ບໍ?” “ແມ່ນ, ວັນນີ້ວັນທຳອິດ.” “ເສື້ອສີແດງເໝາະກັບເຈົ້າ.” ນ້ອຍກົດປຸ່ມຜິດສອງເທື່ອ. ເຄື່ອງຂາຍປີ້ດັງຂຶ້ນ. “ຂ້ອຍຕ້ອງຈ່າຍຈັກເທື່ອ?” ມາລາຖາມແລ້ວຫົວເລາະ. “ເທື່ອດຽວກໍພໍ.” “ແລ້ວໄດ້ປີ້ຈັກໃບ?” “ຕອນນີ້ມີຫົກໃບ.” ອ້າຍຄຳເຂົ້າມາປິດເຄື່ອງ. “ໃນໜັງ ປີ້ຫົກໃບ ກໍມີ.” “ແລ້ວພະເອກເຮັດແນວໃດ?” ມາລາຖາມ. “ລາວຂາຍເຮືອນໃຊ້ໜີ້.” “ອ້າຍຈື່ໜັງທຸກເລື່ອງບໍ?” “ຂ້ອຍຈື່ທຸກເລື່ອງ.” ອ້າຍຄຳເປີດເຄື່ອງອີກຄັ້ງ. “ລອງໃໝ່, ປີ້ສາມໃບ.” ນ້ອຍກົດປຸ່ມຊ້າໆ. “ປີ້ສາມໃບແມ່ນໜຶ່ງແສນຫ້າສິບພັນ.” ມາລາວາງເງິນເທິງໂຕະ. “ແລ້ວເງິນທອນຢູ່ໃສ?” “ບໍ່ມີເງິນທອນ.” “ດີ, ຢ່າເອົາໄປຊື້ເຂົ້າ.” ນ້ອຍສົ່ງປີ້ສາມໃບໃຫ້ນາງ. ມາລາຮັບປີ້ແລ້ວບໍ່ໄປ. “ເຈົ້າເລີກວຽກຈັກໂມງ?” “ເກົ້າໂມງ, ຫຼັງໜັງຈົບ.” “ຂ້ອຍຈະລໍຖ້າໜ້າປະຕູ.” ນ້ອຍເບິ່ງອ້າຍຄຳທັນທີ. “ໃນໜັງເລື່ອງໃດມີແບບນີ້?” ອ້າຍຄຳເອົາກະແຈໃຫ້ນ້ອຍ. “ບໍ່ມີ, ປິດຮ້ານເອງຕອນເກົ້າໂມງ.”