Ang Listahan sa Ilalim ng Mesa Nasa maliit na kainan si Nilo ngayong hapon. May bus siyang sasakyan sa ika-dalawang oras. Uuwi siya matapos ang mahabang trabaho sa ibang lugar. “Tubig po,” sabi ni Nilo kay Mila. “May pagkain din kami,” sabi ni Mila. “Tubig lang muna. Kaunti na ang pera ko.” Umupo si Nilo sa mesa malapit sa daan. May itim na bag sa ilalim nito. Sa tabi ng bag ay may maliit na papel. Kinuha ni Nilo ang papel at binasa iyon. Sulat-kamay ang tatlong maikling linya. “Tubig kay Mila. Gamot para kay Ina. Bus sa ika-dalawa.” Lumapit si Mila dala ang tubig. “Inyo po ba ang bag?” tanong ni Nilo. “Hindi. Akala ko sa iyo,” sagot ni Mila. “May listahan sa tabi ng bag.” “Ano ang nasa listahan?” “Tubig kay Mila. Gamot para kay Ina. Bus sa ika-dalawa.” Tumingin si Mila sa bag. “May isang babae rito kanina,” sabi niya. “Bumili ba siya ng tubig?” “Oo. Ngunit maraming bumibili ng tubig.” “May dala ba siyang gamot?” “Wala akong nakita.” Binuksan ni Nilo ang maliit na bulsa ng bag. May papel na galing sa tindahan ng gamot. Walang pangalan sa papel. “Malapit ba ang tindahan?” tanong niya. “Nasa kabilang bahagi ng daan,” sabi ni Mila. “Hindi ako maaaring lumayo. Darating ang bus.” “Baka naroon pa ang babae.” Lumabas sila at tumingin sa kabilang daan. Nasa harap ng tindahan ang isang babae. May hawak siyang maliit na gamot. “Siya ba?” tanong ni Nilo. “Siya ang bumili ng tubig,” sabi ni Mila. Tinawag ni Nilo ang babae. “May nawala po ba sa inyo?” Humawak ang babae sa kanyang balikat. Bigla siyang bumalik sa kainan. “Ang bag ko,” sabi niya. “Nasaan ang bag ko?” “Nasa ilalim ng mesa,” sagot ni Nilo. “Anong kulay?” “Itim.” “Ano ang nasa maliit na bulsa?” “Papel mula sa tindahan ng gamot.” “Sa akin nga iyon.” Hindi agad ibinigay ni Nilo ang bag. “Ano ang tatlong linya sa listahan?” “Tubig kay Mila. Gamot para kay Ina. Bus sa ika-dalawa.” Ibinigay ni Nilo ang bag sa babae. “Ako si Lira,” sabi niya. “Salamat talaga.” “Bakit nasa ilalim ang listahan?” tanong ni Mila. “Nilabas ko ang pera,” sabi ni Lira. “Nahulog siguro ang listahan. Naiwan ko rin ang bag.” May tunog ng bus mula sa daan. “Bus sa ika-dalawa,” sabi ni Nilo. “Iyon din ang bus ko,” sabi ni Lira. Tumakbo sila patungo sa bus. Huminto si Lira sa pinto at binuksan ang bag. “Narito ang gamot,” sabi niya. “May tubig ka ba?” tanong ni Nilo. “Wala pa.” Iniabot ni Mila ang isang maliit na tubig. “Bayaran mo ako sa susunod,” sabi niya. Sumakay si Lira dala ang bag at gamot. Sumunod si Nilo bago nagsara ang pinto.