An margadh Tá an bhean i margadh beag i nGaillimh. Tá cistin bheag aici agus is beag focal Gaeilge atá aici. Tá sí sa chathair le cúpla seachtain. Tagann comharsa chuici don dinnéar anocht. Dúnann an margadh go luath inniu. Is léi an mála atá ina lámh aici. Tá airgead beag ina póca. Tá arán uaithi don dinnéar. Téann sí chuig an mbord beag. Feiceann sí arán ar an mbord. Tá an díoltóir taobh thiar den bhord. Cuireann sí méar ar an arán. "Le do thoil." Cuireann an díoltóir bainne ina lámh. "Seo bainne?" "Níl." Cuireann sí méar ar an arán arís. "Le do thoil." Cuireann sé úll ina lámh. "Seo úll?" "Níl." Cuireann sí méar ar an arán arís. "Le do thoil." Cuireann sé cupán ina lámh. "Seo cupán?" "Níl." Cuireann sí an cupán ar ais. Cuireann sí méar ar an arán arís. "Níl." Féachann an díoltóir uirthi agus fanann sé. Ní bhíonn fearg air. Tógann sé an t-arán ón mbord. "Arán." "Árán." "Arán." "Arán." "Maith." Cuireann sé an t-arán ina mála. "Cé mhéad?" "Dhá euro." Tugann sí dhá euro dó. "Tá." Cuireann sé an t-arán eile ina mála. "Seo ceann eile." Ní iarrann sé airgead eile. "Go raibh maith agat." Tógann sí an mála ón mbord. Fágann sí an margadh. Tá an mála trom anois. Siúlann sí abhaile go mall. Tá an t-arán sa mhála. Tá an t-arán le haghaidh an dinnéir. Tá an tsráid ciúin anois. Tá an teach gar di. "Arán," a deir sí ar an mbealach abhaile. Feiceann sí a doras. "Arán," a deir sí ag a doras, agus tá an comharsa ag barr an staighre.