Ang Sampung Tao Ngayon ay nasa bahay ng pamilya ni Lito sa Cebu. Bukas ang fiesta ng barangay. Buong araw silang naghahanda ng pagkain. Nasa sahig ang papel at listahan ng mga tao. “May isang problema,” sabi ni Mila. “Ano ang problema?” tanong ni Lito. “May sampung tao akong sinabi,” sabi ni Mila. “Isang tao lang ang sinabi mo?” “Hindi. Sampung tao ang sinabi ko.” “Bakit sampu?” “Dahil fiesta ito. Kailangan ng maraming tao.” Tumayo si Nanay Rosa mula sa maliit na upuan. “May pagkain tayo para sa sampu?” tanong niya. “Meron,” sabi ni Lito. “May pagkain para sa sampu.” “May pagkain para sa sampung tao?” “Meron,” sabi ni Mila. “May pagkain para sa sampung tao.” Bumukas ang pinto. Dumating si Kuya Ben. “May sinabi ba kayong sampung tao?” tanong niya. “Oo,” sabi ni Mila. “Maganda. May sampung tao rin ako.” “May sampung tao kang sinabi?” tanong ni Lito. “Oo. Sampung tao mula sa aking trabaho.” “May pagkain tayo para sa dalawampung tao?” tanong ni Nanay Rosa. “Meron,” sabi ni Lito. “May pagkain para sa dalawampung tao.” Tiningnan niya ang isang kaldero sa kusina. “Pero maliit ang kaldero,” sabi ni Mila. “May isa pang kaldero,” sabi ni Nanay Rosa. “Puno ba ang isa pang kaldero?” “Hindi pa,” sabi niya. Bumalik si Lito sa listahan. “May sampung tao ako,” sabi niya. “May sampung tao rin ako,” sabi ni Mila. “May sampung tao rin ako,” sabi ni Kuya Ben. “Tatlong beses na ang sampu,” sabi ni Nanay Rosa. “Tatlumpung tao,” sabi ni Lito. Biglang may kumatok sa pinto. Dumating si Tita Nena na may papel. “May sinabi ba kayong tao?” tanong niya. “May tatlumpung tao na,” sabi ni Lito. “Maganda. May sampung tao rin ako.” Walang nagsalita nang ilang oras. “May pagkain tayo para sa apatnapung tao?” tanong ni Mila. “Meron,” sabi ni Kuya Ben. “Nasaan ang pagkain?” Tumingin siya sa mesa. “Nasa listahan pa,” sabi niya. Kinuha ni Nanay Rosa ang papel mula kay Lito. “May kanin para sa apatnapung tao?” tanong niya. “May kaunti,” sabi ni Lito. “May karne para sa apatnapung tao?” “May kaunti rin.” “May pera para sa pagkain?” Tahimik si Lito. Binuksan niya ang kanyang kamay. “May isang daang pera,” sabi niya. “Para sa apatnapung tao?” tanong ni Mila. “Para sa isang tao,” sagot ni Lito. Muling kumatok sa pinto. May isang lalaking hindi nila kilala. “Kasama ako sa fiesta,” sabi ng lalaki. “Sino ang nagsabi sa iyo?” tanong ni Nanay Rosa. “Si Tita Nena,” sabi ng lalaki. Tumingin ang lahat kay Tita Nena. “May sampung tao rin ako,” sabi niya. “Nasaan ang siyam?” tanong ni Kuya Ben. “Nasa labas,” sabi ng lalaki. Bumukas ang pinto. Siyam na tao ang pumasok. “May pagkain tayo para sa limampung tao,” sabi ni Lito. “Hindi,” sabi ni Mila. “May apatnapu at isa.” “May pagkain tayo para sa apatnapu at isa,” sabi ni Kuya Ben. “Hindi,” sabi ni Nanay Rosa. “May pagkain tayo para sa isa.” Lahat ay tumingin sa kaldero. Kinuha ni Lito ang papel at sumulat. “Bukas,” sabi niya, “ang fiesta ay para sa listahan.” “Hindi para sa mga tao?” tanong ni Mila. “Hindi,” sabi ni Lito. “Para sa listahan.” Sa labas, dumating ang isa pang sampung tao.