Son Otobüs Her sabah Emre, aynı otobüsü bekler. Bugün bu otobüse son kez biner. Çünkü yarın başka yerde çalışır. Derya yine durakta durur. Emre onu her sabah görür. Derya da Emre’yi her sabah görür. İkisi uzun zaman konuşmaz. Otobüs gelir. Derya kapının yanında bekler. Emre biraz geride durur. Sonra Emre öne gelir. “Merhaba,” der Emre. Derya ona bakar. “Merhaba.” “Bu otobüsü her sabah kullanıyorsunuz.” “Evet, her sabah kullanıyorum.” “Ben de her sabah kullanıyorum.” “Biliyorum,” der Derya. Emre kısa bir süre susar. Otobüsün kapısı açılır. İnsanlar otobüse biner. “Beni biliyor musunuz?” diye sorar Emre. “Adınızı bilmiyorum,” der Derya. “Ama sizi biliyorum.” “Benim adım Emre.” “Benim adım Derya.” Emre başını sallar. “Derya. Güzel bir ad.” “Teşekkür ederim. Emre de güzel.” İkisi otobüse biner. Yan yana iki yer bulurlar. Emre cam kenarına oturur. Derya onun yanında oturur. “Her sabah burada mı çalışıyorsunuz?” diye sorar Derya. “Hayır,” der Emre. “Bugün son günüm.” Derya ona döner. “Son gününüz mü?” “Evet. Yarın başka yerde çalışacağım.” “Başka bir şehirde mi?” “Hayır, başka bir yerde. Ama buraya gelmeyeceğim.” Derya ellerini çantasının üzerine koyar. “Bu otobüse binmeyecek misiniz?” “Hayır. Artık başka bir otobüs kullanacağım.” Derya pencereden dışarı bakar. Sokak, ev ve dükkânlar geçer. Emre, “Siz burada çalışmaya devam edecek misiniz?” diye sorar. “Evet. Ben burada kalacağım.” “Her sabah yine burada olacaksınız.” “Evet. Ama siz olmayacaksınız.” Emre cevap vermez. Derya çantasından küçük bir telefon çıkarır. “Bana bir şey soracaktınız,” der Derya. “Evet,” der Emre. “Ama uzun zamandır soramıyorum.” “Şimdi sorabilirsiniz.” “Bir gün kahve içmek ister misiniz?” Derya telefona bakar. “Bugün mü?” “Bugün olmaz. İşim var.” “Yarın mı?” “Yarın başka yerdeyim.” “Sonra mı?” “Sonra olur. Eğer siz isterseniz.” Derya telefonu Emre’ye uzatır. “Numaranızı yazın.” Emre telefonu alır. “Numaramı mı?” “Evet. Kahve için.” Emre numarasını yazar. Derya telefonu geri alır. Sonra kendi numarasını yazar. “Bu sizin numaranız mı?” diye sorar Emre. “Evet. Beni arayın.” “Ne zaman arayayım?” “Bugün akşam.” “Bugün akşam arayayım.” Otobüs durur. Derya ayağa kalkar. Emre de ayağa kalkar. “Ben burada ineceğim,” der Derya. “Ben de ineceğim.” İkisi kapıya doğru gider. Derya dışarı çıkar. Emre arkasından iner. “Derya,” der Emre. Derya durur. “Evet?” “Yarın bu otobüste olmayacağım.” “Biliyorum.” “Ama yarın akşam sizi arayacağım.” Derya ona telefonu gösterir. “Arayın.” Emre, “Arayacağım,” der. Derya sokağın sonuna doğru yürür. Emre telefonu elinde tutar.