முதல் வேலை இன்று நிலாவுக்கு மலர் திரையரங்கத்தில் முதல் வேலை. மாலை ஆறு மணிக்கு புதிய படம் வருகிறது. நிலா சீட்டு கொடுக்கும் இடத்தில் நிற்கிறாள். மேலாளர் செல்வம் அவளுக்கு அருகில் இருக்கிறார். “பணம் வாங்கி, சீட்டு கொடு,” என்கிறார் செல்வம். “எனக்கு தெரியும், சார்,” என்கிறாள் நிலா. “மீதி பணம் சரியாகக் கொடு.” “அதுவும் எனக்கு தெரியும், சார்.” “எந்தப் படம் என்று கேட்க வேண்டாம்.” “ஏன் கேட்கக் கூடாது?” “இங்கு இன்று ஒரே படம் தான்.” நிலா சிரித்து, கையில் சீட்டுகளை வைக்கிறாள். முதல் இரண்டு பேர் வந்து பணம் கொடுக்கிறார்கள். “இரண்டு சீட்டு வேண்டும்,” என்கிறார் ஒருவர். நிலா பணம் வாங்கி, இரண்டு சீட்டு கொடுக்கிறாள். செல்வம் மீதி பணத்தைப் பார்க்கிறார். “சரியாக இருக்கிறதா?” என்று நிலா கேட்கிறாள். “முதல் காட்சி சரியாக முடிந்தது,” என்கிறார் செல்வம். “இது காட்சி இல்லை, சார்.” “எனக்கு எல்லாமே காட்சி தான்.” அடுத்தவர் ஒரு சீட்டு வாங்கி உள்ளே செல்கிறார். நிலா வெளியே உள்ள சாலையைப் பார்க்கிறாள். அப்போது அருண் திரையரங்கம் நோக்கி வருகிறான். அவன் நிலாவுடன் கல்லூரியில் படிக்கிறான். அவனிடம் அவள் இந்த வேலை பற்றி சொல்லவில்லை. “நீ ஏன் கீழே பார்க்கிறாய்?” என்கிறார் செல்வம். “பணம் கீழே விழுந்தது,” என்கிறாள் நிலா. “எந்தப் பணமும் கீழே இல்லை.” “அப்படியானால் என் பார்வை விழுந்தது.” “அந்த வசனம் எந்தப் படத்தில் வருகிறது?” “என் படத்தில் வருகிறது, சார்.” அருண் வந்து அவள் முன் நிற்கிறான். அவன் கையில் ஐநூறு ரூபாய் இருக்கிறது. “ஒரு சீட்டு வேண்டும்,” என்கிறான் அருண். “இன்று ஒரே படம் தான்,” என்கிறாள் நிலா. “அது எனக்கும் தெரியும்.” “அப்படியானால் ஏன் வந்தாய்?” “படம் பார்க்க வந்தேன்.” “நீ இந்தப் படம் ஏற்கனவே பார்த்தாய்.” “நீ இங்கு வேலை செய்வது தெரியாது.” செல்வம் அவர்கள் இருவரையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். நிலா பணம் வாங்கி, சீட்டு கொடுக்கிறாள். ஆனால் மீதி பணம் கொடுக்க அவள் மறக்கிறாள். “முதல் நாள் எப்படி இருக்கிறது?” என்று அருண் கேட்கிறான். “நல்லா இருக்கிறது,” என்கிறாள் நிலா. “உன் கை ஏன் நடுங்குகிறது?” “இங்கு குளிர் அதிகம்.” “வெளியே வெயில் இருக்கிறது.” “உள்ளே குளிர் இருக்கிறது.” செல்வம் உடனே கையை நீட்டுகிறார். “மீதி பணம்,” என்கிறார் அவர். நிலா பணத்தை எண்ணி அருணிடம் கொடுக்கிறாள். அருண் பணத்தை வாங்காமல் அவளைப் பார்க்கிறான். “எவ்வளவு?” என்று அவன் கேட்கிறான். “எனக்கு கணக்கு தெரியும்,” என்கிறாள் நிலா. “நான் பணம் கேட்கவில்லை.” “பிறகு என்ன கேட்கிறாய்?” “வேலை எவ்வளவு நேரம்?” “இரவு பத்து மணி வரை.” “அதற்குப் பிறகு உணவு சாப்பிடலாமா?” நிலா செல்வத்தைப் பார்க்கிறாள். செல்வம் உடனே சுவரைப் பார்க்கிறார். “சார், இந்த வசனம் எந்தப் படத்தில் வருகிறது?” “பல படங்களில் வருகிறது,” என்கிறார் செல்வம். “அடுத்த வசனம் என்ன?” என்று அருண் கேட்கிறான். “பெண் முதலில் பதில் சொல்ல மாட்டாள்.” “அதற்குப் பிறகு?” “ஆண் மீண்டும் கேட்பான்.” அருண் மீண்டும் கேட்கிறான். “இரவு உணவு சாப்பிடலாமா?” நிலா ஒரு புதிய சீட்டை எடுக்கிறாள். அதன் பின் பக்கத்தில் பத்து மணி என்று எழுதுகிறாள். “இது என்ன சீட்டு?” என்று அருண் கேட்கிறான். “இரண்டாவது காட்சிக்கான சீட்டு,” என்கிறாள் நிலா. “அந்தக் காட்சி எங்கே?” “திரையரங்கத்துக்கு வெளியே உள்ள உணவு கடையில்.” அருண் சீட்டை வாங்கி உள்ளே செல்கிறான். செல்வம் நிலாவிடம் மீதி பணத்தை நீட்டுகிறார். “நீ மீண்டும் மறந்துவிட்டாய்,” என்கிறார் அவர். நிலா பணத்தை வாங்கி பெட்டியில் வைக்கிறாள். “அடுத்த முறை சரியாகக் கொடுப்பேன், சார்.” “அடுத்த முறை பணமா, பதிலா?” நிலா அடுத்த சீட்டை எடுக்கிறாள். “இரண்டையும்,” என்கிறாள் அவள்.