Սովորական պատվերը Անահիտը այսօր շուկայում է։ Այսօր ամսվա վերջին օրն է։ Նա պետք է տան համար դրամ տանի։ Նրա փոքր տեղը բաց է։ Սեղանի վրա հաց ու պանիր կա։ Կան նաև լոլիկ ու խնձոր։ Արամը գալիս է ժամը իննին։ Անահիտն արդեն նրա հացը պատրաստել է։ «Մեկ հաց ու փոքր պանի՞ր»,— ասում է նա։ «Այո, ինչպես ամեն օր»,— ասում է Արամը։ «Այսօր պանիրը մի քիչ թանկ է»։ «Գիտեմ, բայց պանիրը պետք է»։ Արամը տալիս է դրամը։ «Վաղը նույնը պահիր ինձ համար»։ «Լավ, վաղը նույնը կլինի»։ Հետո գալիս է Մարիամը։ Անահիտը երկու խնձոր է վերցնում։ «Երկու խնձոր ու երեք լոլի՞կ»։ «Այսօր միայն երկու խնձոր»,— ասում է Մարիամը։ «Լոլիկ չե՞ս ուզում»։ «Ուզում եմ, բայց դրամը քիչ է»։ Անահիտը խնձորները դնում է նրա մոտ։ «Լոլիկը վաղը կվերցնես»։ «Վաղը գուցե նաև պանիր վերցնեմ»։ «Քեզ համար փոքր պանիր կպահեմ»։ Մարիամը հաշվում է իր դրամը։ «Ոչ, դեռ մի պահիր»։ «Լավ, չեմ պահի»։ Ժամը տասն է դառնում։ Վարդանը գալիս է արագ քայլով։ Անահիտը մեծ հաց է վերցնում։ «Մեծ հաց ու մեկ պանի՞ր»։ «Ոչ, այսօր հաց չեմ ուզում»։ Անահիտը հացը նորից դնում է։ «Ուրեմն միայն պանի՞ր»։ «Ոչ, այսօր ոչինչ չեմ վերցնում»։ «Այդ դեպքում ինչո՞ւ եկար»։ «Քեզ մի բան ասելու եկա»։ Վարդանը սեղանին փոքր գումար է դնում։ «Սա նախորդ օրվա համար է»։ «Դու արդեն տվել էիր»,— ասում է Անահիտը։ «Ոչ, ես ասել էի, որ կտամ»։ «Ես կարծում էի՝ տվել ես»։ «Դրա համար էլ ամեն օր գալիս եմ»։ Անահիտը գումարը վերցնում է։ «Հիմա մեծ հաց ուզո՞ւմ ես»։ «Հիմա կարող եմ վերցնել»։ «Իսկ պանի՞ր»։ «Փոքր պանիր էլ տուր»։ Անահիտը հացն ու պանիրը տալիս է։ Վարդանը նայում է վերջին լոլիկներին։ «Երկու լոլիկ էլ կա՞»։ «Քեզ համար միշտ երկու կա»։ «Բայց ես միշտ երեք եմ վերցնում»։ Անահիտը մի պահ նայում է նրան։ Հետո երրորդ լոլիկն էլ է տալիս։ «Ճիշտ ես, երեք լոլիկ»։ Վարդանը գնում է դեպի փողոց։ Մարիամը նորից գալիս է սեղանի մոտ։ «Դեռ երկու լոլիկ կա՞»։ Անահիտը նայում է դատարկ տեղին։ «Հիմա միայն մեկ լոլիկ կա»։ «Մեկն էլ բավական է»։ «Իսկ երկու խնձո՞ր»։ «Ոչ, խնձորն արդեն տանն է»։ «Փոքր պանի՞ր պահեմ վաղվա համար»։ Մարիամը մեկ լոլիկ է վերցնում։ «Այո, վաղը պահիր»։ Անահիտը վերջին պանիրը մի կողմ է դնում։ Նա փոքր թղթի վրա գրում է՝ «Մարիամ»։