आज दुई वटा बिहानको समय हो। सीमा सानो खाने ठाउँमा काम गर्छिन्। आज रमेश साथी लिएर आएको छ। रमेश हरेक दिन यहाँ आउँछ। आज पहिलो पटक साथी आएको छ। रमेश र विनोद भित्र आए। उनीहरू एउटा स्थानमा बसे। सीमा अगाडि आइन्। “आज के दिने?” सीमाले भनिन्। “पहिले दिएको कुरा दिनुहोस्,” रमेशले भन्यो। “आज एक वटा?” “आज दुई वटा।” सीमाले दुई वटा तातो पेय राखिन्। रमेशले विनोदतिर हे¥यो। “तपाईंको साथी?” सीमाले सोधिन्। “हो। उहाँ विनोद हो।” “पहिलो पटक आएको?” “हो। आज साथमा ल्याएको।” विनोदले सीमा र रमेशलाई हे¥यो। “मलाई पनि यही दिनुहोस्,” विनोदले भन्यो। “यहाँ हरेक दिन यही खानुहुन्छ?” विनोदले रमेशलाई सोध्यो। “हो। हरेक दिन यही।” “एक मात्र?” “एक मात्र।” सीमा नजिकै उभिइन्। उनले रमेशको अगाडि एउटा राखिन्। उनले विनोदको अगाडि अर्को राखिन्। “रमेशलाई पहिले के दिनुहुन्थ्यो?” विनोदले सोध्यो। “यही,” सीमाले भनिन्। “हरेक दिन?” “हरेक दिन।” रमेशले तातो पेय उठायो। विनोदले पनि उठायो। दुवैले बिस्तारै खाए। बाहिर सडकमा मानिसहरू थिए। केही मानिस काममा जाँदै थिए। एउटा गाडी बाहिर रोकियो। सीमा फेरि भित्र आइन्। “रमेश, आज काम छैन?” उनले सोधिन्। “छ। आज ढिलो जान्छु।” “साथीका लागि समय छ?” “आज समय छ।” विनोदले आफ्नो हात तल राख्यो। “मलाई पनि अब समय छ,” उसले भन्यो। रमेशले उसलाई हे¥यो। “भोलि पनि आउने?” रमेशले सोध्यो। “आउने।” सीमाले खाली स्थान हेरिन्। “भोलि दुई वटा?” विनोदले सीमा हेर्यो। “भोलि दुई वटा,” उसले भन्यो। रमेशले आफ्नो पैसा निकाल्यो। “आजको पैसा म दिन्छु।” “होइन,” विनोदले भन्यो। “आजको आधा म दिन्छु।” “पहिलो दिन हो।” “त्यसैले आधा।” सीमाले दुवैको पैसा लिइन्। उनले पैसा गनेर राखिन्। “आजको कुरा?” रमेशले सोध्यो। “दुई वटा,” सीमाले भनिन्। “भोलिको कुरा?” “दुई वटा,” विनोदले भन्यो। सीमाले खाली दुई वटा फेरि राखिन्। रमेश उठ्यो। विनोद पनि उठ्यो। बाहिर जाने बाटोमा रमेश रोकियो। “अब हरेक दिन?” उसले सोध्यो। विनोदले सीमा र दुई वटा खाली स्थान हेर्यो। “अब हरेक दिन।”