Loro Cangkir Teh Warung cilik kuwi ana ing pinggir dalan. Dina iki penting kanggo Bima. Dina iki Bima nggawa Danu pisanan. Danu arep miwiti kerja anyar. Bima pengin ngajak Danu ngombe teh. Sari wis mbukak warung saka esuk. Bima lungguh ing meja pojok. Danu lungguh ing ngarepe Bima. Sari nggawa buku cilik. “Bima, kaya biyasa?” pitakone Sari. “Iya, teh panas siji,” jawab Bima. “Teh panas, ora nganggo gula?” “Iya, kaya biyasa.” Sari nulis ing buku cilik. Sari banjur mlebu pawon. Bima ndelok dalan liwat lawang. Danu ndelok meja lan kursi. “Sampeyan saben dina teka kene?” pitakone Danu. “Iya, saben dina aku ngombe teh.” “Saben dina teh panas?” “Iya, teh panas ora nganggo gula.” “Wis suwé?” “Wis suwé. Aku seneng panggonan iki.” Sari metu saka pawon nggawa cangkir. Sari nyelehake siji cangkir ing meja. Cangkir kuwi ana ing ngarepe Bima. “Teh panasmu wis teka,” ujare Sari. “Matur nuwun,” ujare Bima. Danu nyawang cangkir kuwi. Danu banjur nyawang Sari. “Sari, aku uga nyuwun teh,” ujare Danu. “Teh panas uga?” pitakone Sari. “Iya, teh panas.” “Nganggo gula?” “Ya, nganggo gula sethithik.” Sari nyawang Bima. Bima mung manthuk. Sari njupuk gelas maneh. “Dina iki kancamu teka,” ujare Sari. “Iya, iki Danu,” ujare Bima. “Danu, aku Sari,” ujare Sari. “Aku Danu,” jawab Danu. Sari mlebu pawon maneh. Bima nyekel cangkir nganggo tangan tengen. Danu ndelok teh Bima. “Tehmu ora nganggo gula?” pitakone Danu. “Ora nganggo gula.” “Rasane ora pait?” “Rasane ya teh.” Danu ngguyu cilik. Bima ngombe teh alon-alon. Sari bali nggawa cangkir kapindho. Sari nyelehake cangkir kuwi ing ngarepe Danu. “Teh panas nganggo gula,” ujare Sari. “Matur nuwun,” ujare Danu. “Bima, dina iki bayar loro?” pitakone Sari. “Iya, aku bayar loro,” jawab Bima. Bima njupuk dompet saka kanthong. Dompet kuwi tipis. Bima mbukak dompet alon-alon. Ana dhuwit rong puluh ewu ing njero. “Dhuwite cukup?” pitakone Danu. “Cukup kanggo teh loro.” Sari lungguh sedhela ing kursi cedhak meja. Dalan ing njaba isih rame. Ana wong nggawa tas liwat ngarep warung. “Danu, kerja anyar kuwi adoh?” pitakone Sari. “Adoh sethithik. Aku mangkat sesuk.” “Bima wis crita akeh,” ujare Danu. “Bima kerep crita?” pitakone Sari. “Ora akeh,” ujare Bima. “Bima mung crita bab teh,” ujare Danu. Sari ngguyu. Bima nyawang Danu. “Sesuk kowe teka dhewe?” pitakone Bima. “Mbokmenawa. Yen ora sibuk.” “Yen teka, pesen teh panas.” “Nganggo gula?” “Nganggo gula sethithik.” “Yen kowe ora teka?” “Aku tetep teka saben dina.” Danu nyekel cangkire. Bima uga nyekel cangkire. Loro-lorone ngombe bebarengan. Sari ngadeg maneh ing cedhak pawon. “Sesuk aku gawe loro cangkir maneh,” ujare Sari. “Sesuk aku teka,” ujare Danu. Bima mbayar dhuwit rong puluh ewu. Sari njupuk dhuwite banjur menehi kembalian. Bima ngadeg saka kursi. “Dina iki aku ora dhewekan,” ujare Bima. Danu nggawa cangkiré menyang meja pawon. Bima lan Danu banjur metu bebarengan.