O mercado En Vigo, a muller está na súa casa pequena. Hoxe pola noite chega unha veciña para comer. Ela sabe poucas palabras. O mercado vai pechar axiña. A súa bolsa está na súa man. A muller entra no mercado. Ela sinala unha comida. «Quero isto, por favor.» O señor colle unha mazá. «É unha mazá.» Ela mira a mazá. «Non.» Ela sinala outra vez. O señor colle unha cunca. «É unha cunca.» A muller fala máis alto. «Non, non.» Ela sinala outra vez. O señor colle un par de zapatos. «Son zapatos.» O señor para. «Que queres?» A muller pon a man sobre o peito. «Isto, por favor.» O señor colle un pan. «Pan.» «Pan.» A muller mira a súa boca. «Ban.» O señor pon o pan na mesa. «Pan.» A muller mira o pan. «Pan.» O señor fala devagar. «Si, pan.» O señor pon outro na bolsa. «Este é para ti.» «Pan.» «Un pan?» A muller dá o diñeiro. «Si.» O señor mira o diñeiro. «Canto?» O señor colle unha moeda. «Un euro.» A muller mira a moeda. «Dous?» O señor dá a moeda á muller. «Non, un euro.» A muller garda a moeda. «Grazas.» A muller colle a bolsa e sae. «Pan.» Na porta da casa, a muller mira arriba. «Pan.» A veciña está arriba das escaleiras.