Markaðurinn Anna er í Reykjavík. Hún býr í litlu húsi. Í kvöld kemur nágranni hennar að borða. Markaðurinn lokar bráðum. Hún kann fá orð. Anna fer inn á markaðinn. Hún er með lítinn poka. Hún er líka með peninga. Jón stendur við búðina. Hann segir: „Gott kvöld.“ Anna segir: „Kvöld.“ Hún sér egg í hillu. Hún sýnir með fingri. Hún segir: „Þetta, takk.“ Jón tekur ost úr hillunni. Hann setur ost í poka. Anna sér ostinn. Hún segir: „Nei, nei.“ Hún sýnir aftur með fingri. Jón tekur lítið glas. Hann heldur glasinu uppi. „Þetta?“ segir hann. Anna segir: „Nei.“ Hún setur fingur aftur á hilluna. Jón horfir á hilluna. Hann horfir á Anna. Anna horfir á hann. Hann hlær lítið. „Gott,“ segir hann. „Bíddu aðeins.“ Jón tekur egg úr hillunni. Hann heldur því í hendinni. Hann segir hægt: „Egg.“ Anna segir: „Ekk.“ Hún horfir á eggið. Jón segir: „Egg.“ Hann segir það hægt aftur. Anna segir: „Egg.“ Hún talar nú hægt. Jón segir: „Já, egg.“ Hann setur eggið í poka. Anna segir: „Já, egg.“ Hún gefur honum peninga. Jón tekur peningana. Hann gefur henni poka. Hann segir: „Takk.“ Jón tekur annað egg. Hann setur egg í poka hennar. Hann tekur ekki meiri peninga. Anna horfir á hann. „Takk,“ segir hún. Jón segir: „Já.“ Anna segir: „Egg?“ Jón segir: „Já, egg.“ Anna fer út af markaðnum. Hún heldur pokanum við sig. Það er kalt úti. Hún gengur hægt heim. Hún segir lágt: „Egg.“ Hún sér húsið sitt. Hún gengur upp tröppurnar. Hún opnar dyrnar. Hún setur poka við hurðina. Hún segir: „Egg.“ Nágranni hennar er efst í stiganum.