मायाको चिया ठाउँ आज सोमबार हो। बिहान बजारमा धेरै काम छ। माया आफ्नो चिया ठाउँमा बसेकी छ। आज माया नयाँ चिया भाँडाका लागि रकम राख्दैछे। उसको टेबुलमा चिया, खाना र पानी छन्। कमल बिहानै त्यहाँ आएको छ। मायाले कमललाई हेरेर भनिन्, “कमल, तिम्रो चिया तयार छ। एक चिया र दुई रोटी।” कमलले भन्यो, “आज दुई रोटी होइन। एक रोटी मात्र।” मायाले भनिन्, “आज एक रोटी मात्र हो।” कमलले रकम दिएर चिया लिएर गयो। त्यसपछि रीता त्यहाँ आइन्। मायाले भनिन्, “रीता, तिम्रो खाना तयार छ। दुई रोटी र पानी।” रीताले भनिन्, “आज पानी छैन। एक चिया पनि देऊ।” मायाले चिया राखिन्। “आज दुई रोटी र एक चिया हो।” रीताले भनिन्, “हो, आज त्यही हो।” रीताले रकम दिइन्। मायाले रकम गनेर राखिन्। दिपक बजारको अर्को ठाउँबाट आए। उनी सधैं बिहान एक खाना र एक पानी लिन्छन्। मायाले भनिन्, “दिपक, आज एक खाना र एक पानी हो?” दिपकले भने, “आज खाना होइन। एक चिया र एक रोटी हो।” मायाले भनिन्, “आज चिया र एक रोटी हो।” दिपकले भने, “हो। आज काम कम छ।” मायाले चिया र रोटी राखिन्। दिपकले रकम दिए। मायाले हरेक जनाको कुरा सम्झेकी थिइन्। कमललाई दुई रोटी होइन, एक रोटी। रीतालाई पानी होइन, चिया। दिपकलाई खाना होइन, चिया। त्यसै बेला हरि आए। हरि धेरै दिनपछि बजारमा आएका थिए। मायाले उनलाई हेरिन्। मायाले भनिन्, “हरि, आज एक खाना र दुई पानी हो।” हरिले भने, “माया, आज एक खाना मात्र हो।” मायाले भनिन्, “पानी छैन?” हरिले भने, “आज पानी घरबाट ल्याएको छु।” हरिले झोलाबाट पानीको बोतल देखाए। मायाले एक खाना राखिन्। हरिले खाना लिए। उनले रकम दिएनन्। उनी बाहिर जान थाले। मायाले भनिन्, “हरि, रकम।” हरि रोकिए। उनले आफ्नो कपडा हेरे। हरिले भने, “मायासँग मेरो रकम बाँकी छ?” मायाले भनिन्, “हो। अघिल्लो पटकको रकम पनि बाँकी छ।” हरिले भने, “अघिल्लो पटक मैले के लिएको थिएँ?” मायाले भनिन्, “एक चिया र दुई रोटी।” हरिले केही समय हेरे। “हो, त्यो रकम बाँकी छ।” हरिले आजको रकम र अघिल्लो रकम दिए। मायाले दुवै रकम गनिन्। मायाले भनिन्, “अब कुनै रकम बाँकी छैन।” हरिले भने, “अबदेखि म रकम यही दिन्छु।” मायाले रकम छुट्टै राखिन्। नयाँ चिया भाँडाका लागि रकम बढ्यो। कमल फेरि आए। उनले भने, “माया, आज एक रोटी मात्र थियो।” मायाले भनिन्, “हो, मैले राखेको थिएँ।” कमलले भने, “अब अर्को चिया देऊ।” मायाले उनको लागि चिया राखिन्। टेबुलमा सबैको अर्डर फेरि तयार भयो।