የመጀመሪያው ፈረቃ ሚኪያስ በኮከብ ሲኒማ ቤት ቆሟል። ዛሬ የመጀመሪያ ሥራውን ይጀምራል። ነጭ ሸሚዙን ሦስት ጊዜ ያስተካክላል። ሥራ አስኪያጇ ሮማን ትኬቶችን ትቆጥራለች። “አንድ ትኬት ስንት ብር ነው?” ትላለች። “መቶ ብር ነው።” “ሁለት ትኬት ስንት ብር ነው?” “ሁለት መቶ ብር ነው።” “ጥሩ። ፊልሙ መቼ ይጀምራል?” “ከሰባት ሰዓት በኋላ ይጀምራል።” ሮማን ራሷን ታነቃንቃለች። “አይ፣ ሰባት ሰዓት ላይ ይጀምራል።” “ይቅርታ። ሰባት ሰዓት ላይ ይጀምራል።” በሩ ይከፈታል፣ ሳራም ወደ ጠረጴዛው ትመጣለች። ሚኪያስ ከትምህርት ቤት ያውቃታል። “አንድ ትኬት እፈልጋለሁ።” “አንድ ትኬት መቶ ብር ነው።” ሳራ ገንዘቡን በጠረጴዛው ላይ ታደርጋለች። “አንተ እዚህ ትሠራለህ?” “ዛሬ ጀመርኩ። እስካሁን አልተባረርኩም።” ሳራ ትስቃለች። “ፊልሙ መቼ ይጀምራል?” “ከሰባት ሰዓት በኋላ ይጀምራል።” ሮማን ከኋላው ሆና ትናገራለች። “ሰባት ሰዓት ላይ ይጀምራል።” ሳራ እንደገና ትስቃለች። “ሮማን ሁሉንም ፊልም ታውቃለች?” “ሁሉንም ፊልም እና ሁሉንም ቃል ታውቃለች።” ሮማን የፊልሙን የመጀመሪያ ንግግር ትናገራለች። “ዛሬ ቤት አልመለስም። ዛሬ ሥራ እጀምራለሁ።” ሚኪያስ ትኬቱን ለሳራ ይሰጣል። “እኔም ያንን ቃል አውቃለሁ።” “ከሥራ በኋላ ፊልሙን ታያለህ?” ሚኪያስ ወደ ሮማን ይመለከታል። “ሥራዬን ካልተውኩ አያለሁ።” ሮማን ሌላ የትኬት ጥቅል ታቀርባለች። “ከዚህ በኋላ ሰባት ሰዓት አትርሳ።” ሚኪያስ ትኬቶቹን ይይዛል። “ሰባት ሰዓት ላይ ይጀምራል።” ሳራ ወደ አዳራሹ በር ትሄዳለች። “ከሥራ በኋላ እጠብቅሃለሁ።” ሚኪያስ አዲሱን ትኬት ቀጥ አድርጎ ያስቀምጣል።