Doi taje ëd tè Oj matin Piero a va al cafè dla Stela. A-i va tuti ij dì a set ore. Ma oj a porta Lina, soa amiga. A l'é la prima volta ch'a ven con chiel. Marta a l'é daré al banch. Piero a-i fà un cen. «Bon dì, Marta.» «Bon dì, Piero. Ël sol tè?» «Ël sol tè, sì.» Marta a ciapa la taja. A-i buta l'aqua calda e la busta ëd tè. Piero a guarda la porta. Lina a resta daré a Piero. «Bon dì», a dis. «Bon dì, Lina», a dis Marta. «Ti it veule ël tè?» «Mi? Sì, un tè.» Piero a guarda Marta. Marta a guarda Piero. «Ël sol tè, për ti?» «Ël sol tè, për mi.» Marta a ciapa na seconda taja. A la buta dapress a la prima. Piero a guarda le doe taje. «Doi taje?» a dis. «Doi taje», a dis Marta. «Për la prima volta, doi taje.» Lina a guarda Piero. «Ti it beive ël tè tuti ij dì?» «Sì. Ogni matin, a set ore.» «E ti it beive sempre ël sol tè?» «Sempre ël sol tè.» Marta a porta do piatin ëd bòscot. «Ij bòscot a son për ël tè», a dis. «Mi i n'hai nen ordinà», a dis Piero. «Oj sì», a dis Marta. «Oj i-j hai portà doi.» Lina a ciapa un bòscot. Piero a ciapa l'oter. «Quant ch'a costa?» a chërda Piero. «Tré euro për ij doi tè. I bòscot a son gratis.» «Gratis?» «Sì, gratis.» Lina a beiv un gòt ëd tè. «A l'é bon.» Piero a beiv un gòt. «A l'é sempre bon.» Marta a passa ëd là. «Piero, doman it ven da sol?» «Doman i ven da sol.» «E dopodomani?» «Dopodomani i ven da sol.» Lina a buta la taja an sla tàola. «Përché da sol?» Piero a guarda soa taja. «Përché mi i ven sempre da sol.» Marta a resta un moment al banch. «Piero, la toa amiga a peul torné.» Piero a guarda Lina. Lina a guarda Marta. «Mi i peul torné doman», a dis Lina. «Doman a set ore?» a chërda Piero. «Doman a set ore.» «Alora doi taje», a dis Piero. Marta a ciapa do taje e a le lassa visin al banch. Piero a paga, e Lina a paga la mità. Dësment an banch a resta doe taje lavade.