Рынак У Мінску жанчына жыве некалькі тыдняў. Некалькі тыдняў таму яна пераехала ў горад. Яна ведае толькі некалькі слоў. У яе малая кухня. Сёння ўвечары суседка будзе есці ў яе. Рынак хутка закрываецца. Яе сумка ўжо тут, у руцэ. Жанчына заходзіць на рынак. Яна падыходзіць да мужчыны. Мужчына прадае ежу. На стале ляжыць яблык. Яна паказвае на яго і кажа: «Гэта, калі ласка». Мужчына дае ёй хлеб. Яна кажа: «Не, не гэта». Яна паказвае яшчэ раз. Мужчына дае ёй малако. Яна кажа: «Не, не гэта». Мужчына глядзіць на яе. Ён пытаецца: «Гэта?» Яна кажа: «Так». Яна паказвае на стол. Мужчына бярэ кубак. Ён дае кубак ёй. Яна кажа: «Не, не гэта». Мужчына ставіць кубак назад. Ён глядзіць на стол. Ён бярэ яблык і кажа: «Гэта яблык». Жанчына слухае і кажа: «Яблёк». Мужчына кажа: «Добра, яблык». Жанчына кажа: «Яблык». Мужчына кажа: «Так, яблык». Жанчына пытаецца: «Колькі?» Мужчына кажа: «Адзін рубель». Яна дае адзін рубель. Мужчына кажа: «Дзякуй». Яна кажа: «Дзякуй». Мужчына кладзе яблык у яе сумку. Ён бярэ другі яблык. Ён кладзе яго ў сумку. Мужчына кажа: «Яблык». Жанчына кажа: «Не, не трэба». Мужчына кажа: «Так, гэта вам». Яна кажа: «Так, дзякуй». Мужчына глядзіць на адзін рубель. Ён дае ёй грошы назад. Жанчына кажа: «Не, не». Мужчына кажа: «Так». Жанчына бярэ сумку. Яна выходзіць на вуліцу. Рынак ужо закрываецца. Яна ідзе дадому. Яна кажа: «Яблык». Яна падыходзіць да дома. Яна адкрывае дзверы. Яна падымаецца наверх. Ля дзвярэй яна кажа: «Яблык». На лесвіцы стаіць суседка.