צוויי טעפּלעך טיי הײַנט איז פֿרייטיק. יונה באַקומט הײַנט זײַן געלט פֿאַר דער וואָך. ער קומט יעדן טאָג אין דעם קליינעם קאַפֿע. הײַנט קומט ער מיט משה. דאָס איז דאָס ערשטע מאָל. די קאַפֿע איז אויף אַ שטילער גאַס. דרײַ טישן שטייען לעבן דער וואַנט. ריווע שטייט הינטערן טאָמבאַנק. זי זעט יונה און לייגט שוין וואַסער אויפֿן פֿײַער. „גוטן טאָג, יונה,“ זאָגט ריווע. „גוטן טאָג, ריווע,“ זאָגט יונה. „דאָס געוויינטלעכע, ביטע.“ „איין טיי?“ פֿרעגט ריווע. „איין טיי,“ זאָגט יונה. משה שטייט לעבן דער טיר. ער קוקט אויפֿן קליינעם טיש בײַם פֿענצטער. יונה זיצט דאָרט יעדן טאָג. משה נעמט אַוועק זײַן הוט. „קום זיץ דאָ,“ זאָגט יונה. „דאָ זיצטו יעדן טאָג?“ פֿרעגט משה. „יאָ. דאָ איז שטיל. דאָ קען מען זען די גאַס.“ משה זיצט אַראָפּ. ער לייגט דעם הוט אויף זײַנע קני. ריווע לייגט טיי אין אַ טעפּל. זי לייגט צוקער אויף אַ קליינעם טעלער. זי קוקט אויף משה. זי קוקט אויף יונה. „וואָס וויל דיין פֿרײַנד?“ פֿרעגט זי. יונה קוקט אויף משה. „איך וויל אויך טיי,“ זאָגט משה. „איין טיי?“ פֿרעגט ריווע. „צוויי טיי,“ זאָגט יונה. ריווע לייגט נאָך וואַסער אויפֿן פֿײַער. יונה עפֿנט זײַן בייטל. ער ציילט די געלט אויף דעם טיש. „איך האָב געלט פֿאַר צוויי,“ זאָגט ער. „איך האָב אויך געלט,“ זאָגט משה. „איך ווייס,“ זאָגט יונה. „הײַנט בין איך דאָ מיט דיר.“ משה קוקט אויף דעם טיש. „איך קען באַצאָלן פֿאַר מײַן טיי.“ „יאָ,“ זאָגט יונה. „אָבער הײַנט בין איך דאָ מיט דיר.“ ריווע קומט מיט צוויי טעפּלעך. זי שטעלט איין טעפּל פֿאַר יונה. זי שטעלט איין טעפּל פֿאַר משה. „דאָס איז דיין טיי,“ זאָגט ריווע צו יונה. „דאָס איז דיין טיי,“ זאָגט זי צו משה. די צוויי טעפּלעך שטייען צווישן זיי. פּאַרע קומט אַרויס פֿון ביידע טעפּלעך. „דו ווילסט צוקער?“ פֿרעגט יונה. „איין לעפֿל,“ זאָגט משה. יונה שטופּט דעם צוקער צו משה. משה לייגט צוקער אין זײַן טיי. ער מישט די טיי מיטן קליינעם לעפֿל. „דיין טיי קומט יעדן טאָג?“ פֿרעגט משה. „יעדן טאָג,“ זאָגט יונה. „בײַ נײַן אַזייגער.“ „און הײַנט?“ „הײַנט אויך.“ „וואָס טוטו נאָך טיי?“ „איך גיי צו דער אַרבעט.“ „און איך?“ יונה קוקט אויף אים. „דו קענסט קומען מיט מיר.“ „אין וואַרשטאַט?“ „אין וואַרשטאַט.“ משה נעמט אַ זופּ פֿון טיי. ער לייגט די טעפּל צוריק. „די טיי איז גוט,“ זאָגט ער. „איך ווייס,“ זאָגט יונה. ריווע קומט צום טיש. „ווילט איר ברויט?“ פֿרעגט זי. „ניין, אַ דאַנק,“ זאָגט יונה. „ניין, אַ דאַנק,“ זאָגט משה. ריווע נעמט דעם טעלער מיט צוקער. „איר זענט הײַנט צוויי,“ זאָגט זי. „הײַנט זענען מיר צוויי,“ זאָגט יונה. ריווע קוקט אויף די צוויי טעפּלעך. „מאָרגן ביסטו ווידער אַליין?“ יונה קוקט אויף משה. „מאָרגן זענען מיר ווידער צוויי,“ זאָגט משה. יונה לייגט דאָס געלט אין זײַן בייטל. משה נעמט זײַן הוט פֿון די קני. זיי טרינקען די לעצטע טיי. דער טיש בלײַבט מיט צוויי ליידיקע טעפּלעך.