Son pendir Aysel bazarda öz yerindədir. Bu gün pul ona çox lazımdır. Ev pulu axşam verilməlidir. Masada çörək, pendir və alma var. Bir parça pendir hələ qalıb. Kamal masaya yaxın gəlir. Aysel bir çörək götürür. “Bir çörək, iki alma,” Aysel deyir. “Düzdür,” Kamal deyir. “Mən hələ heç nə demədim.” “Siz hər gün bunu alırsınız.” “Bu gün bir alma olsun.” Aysel bir almanı geri qoyur. “Evdə pul azdır?” “Pul var, amma iş azdır.” “Pendir də istəyirsiniz?” “Yox, bu gün pendir lazım deyil.” Kamal pulu masaya qoyur. Aysel pulu iki dəfə sayır. “Bir manat azdır,” Aysel deyir. Kamal cibinə yenə baxır. “Sabah verə bilərəm?” “Sabah iki manat verin.” “Niyə iki manat?” “Bu gün bir manat azdır. Sabah da çörək alacaqsınız.” Kamal başını aşağı salır. “Düz deyirsiniz,” o deyir. Nigar sonra masaya yaxın gəlir. Aysel üç alma götürür. “Üç alma və bir pendir,” deyir. “Bu gün pendir istəmirəm.” “Siz həmişə pendir alırsınız.” “Qızım bu gün evdə deyil.” “Üç alma yenə lazımdır?” “Yox, iki alma verin.” Aysel bir almanı geri qoyur. “Bu son pendir yaxşıdır,” deyir. “Qiyməti nə qədərdir?” “Altı manatdır.” “Beş manat verim.” “Altı manat olmalıdır.” “Beş manat və iki alma.” “Almalar üçün də pul lazımdır.” Nigar pendirə baxır. Sonra çantasını bağlayır. “Bu gün yalnız alma,” deyir. Aysel pendiri yenə yerinə qoyur. Murad axşamüstü gəlir. Aysel bir çörək götürür. “Bir çörək və pendir,” deyir. Murad boş masaya baxır. “Pendir haradadır?” “Budur, son parça qalıb.” “Mən yarım parça istəyirəm.” “Mən yarısını sata bilmirəm.” “Niyə sata bilmirsiniz?” “Qalan yarını heç kim almaz.” “Mən hər gün yarım alıram.” “Siz hər gün gec gəlmirsiniz.” Murad saatına baxır. “Bu gün iş çox oldu.” “Mən də evə getmək istəyirəm.” “Bu pendir neçə manatdır?” “Altı manatdır.” “Məndə dörd manat var.” “Çörək də puldur.” “Çörəyi sabah alaram.” “Sabah sizə çörək lazım olacaq.” Murad bir az susur. “Dörd manat verim,” deyir. “Qalanını sabah verim.” Aysel masadakı pulu sayır. Ev pulu hələ tam deyil. “Sabah neçə manat verəcəksiniz?” “İki manat verəcəyəm.” “Çörək də alacaqsınız?” “Bəli, bir çörək alacağam.” “Onda sabah üç manat verin.” Murad başını qaldırır. “Çörək bir manatdır?” “Sizin çörəyiniz hər gün bir manatdır.” Murad dörd manatı verir. Aysel son pendiri kağıza qoyur. “Sabah gec gəlməyin,” Aysel deyir. “Sabah iş az olsa, tez gələrəm.” “İş çox olsa necə?” “Onda yenə gec gələrəm.” Murad pendiri götürüb gedir. Aysel masada qalanları sayır. İki çörək və beş alma qalır. O, ev pulu üçün yenə sayır. Kamal uzaqdan geri gəlir. Əlində bir manat var. “Bu pulu indi tapdım,” deyir. Aysel pulu götürür. “Sabah neçə manat verəcəksiniz?” “Bir manat, çörək üçün.” “Bir alma da istəyəcəksiniz?” Kamal beş almaya baxır. “Sabah iki alma istəyəcəyəm.” Aysel iki almanı ayrı qoyur.