మొదటి పని అనూ ఈరోజు నీలం సినిమా హాల్లో ఉంది. ఇది ఆమె మొదటి పని రోజు. సాయంత్రం ఆరు గంటలకు ఆట మొదలవుతుంది. ఆమె టికెట్ బల్ల ముందు నిలబడుతుంది. చేతిలో చిన్న డబ్బుల పెట్టె ఉంటుంది. మేనేజర్ రవి గడియారం వైపు చూస్తాడు. “అనూ, టికెట్ ధర ఎంత?” అని అడుగుతాడు. “నూట ఇరవై రూపాయలు,” అని అనూ చెబుతుంది. “రెండు టికెట్లకు ఎంత?” “రెండు వందల నలభై రూపాయలు.” “మూడు టికెట్లకు ఎంత?” అనూ కాసేపు లెక్క వేస్తుంది. “మూడు వందల అరవై రూపాయలు.” “బాగుంది, ఇప్పుడు తలుపులు తెరువు.” అనూ తలుపులు తెరుస్తుంది. బయట చిన్న వరుస కనిపిస్తుంది. ఆ వరుసలో ఆమె స్నేహితుడు కిరణ్ ఉంటాడు. అతను చేతిలో రెండు వందల నోటు పట్టుకుంటాడు. “నువ్వు ఇక్కడ పని చేస్తున్నావా?” అని అడుగుతాడు. “లేదు, టికెట్లు దొంగిలిస్తున్నాను,” అని అనూ చెబుతుంది. కిరణ్ నవ్వి, “ఒక టికెట్ ఇవ్వు,” అంటాడు. “నూట ఇరవై రూపాయలు ఇవ్వు.” “స్నేహితుడికి తక్కువ ధర లేదా?” “స్నేహితుడికి కూడా అదే ధర.” “అయితే మిగతా డబ్బు సరిగ్గా ఇవ్వు.” అనూ ఎనభై రూపాయలు అతనికి ఇస్తుంది. కిరణ్ డబ్బు రెండుసార్లు లెక్క పెడతాడు. “నన్ను నమ్మవా?” అని అనూ అడుగుతుంది. “నిన్ను నమ్ముతాను, నీ లెక్కను కాదు.” రవి వెంటనే వారి దగ్గరకు వస్తాడు. “ఈ మాట ఏ సినిమాలో ఉంది?” అంటాడు. “ఏ సినిమాలోనూ లేదు,” అని కిరణ్ చెబుతాడు. “ఇప్పుడు ఉంది,” అని రవి అంటాడు. మరో అమ్మాయి బల్ల దగ్గరకు వస్తుంది. “రెండు టికెట్లు కావాలి,” అని చెబుతుంది. “రెండు వందల నలభై రూపాయలు,” అంటుంది అనూ. ఆ అమ్మాయి ఐదు వందల నోటు ఇస్తుంది. అనూ పెట్టెలో డబ్బు చూస్తుంది. చిన్న నోట్లు చాలా తక్కువగా ఉంటాయి. “రవి, చిల్లర లేదు,” అని అంటుంది. “పక్క పెట్టెలో చూడు,” అని రవి చెబుతాడు. “పక్క పెట్టెకు తాళం ఉంది.” “తాళం నా జేబులో ఉంది.” “అయితే తాళం ఇవ్వండి.” రవి రెండు జేబులు చూస్తాడు. “నా జేబులో తాళం లేదు.” కిరణ్ అడుగుతాడు, “ఇది కూడా సినిమా మాటేనా?” “కాదు, ఇది నిజమైన సమస్య,” అంటాడు రవి. వెనుక ఉన్నవారు గడియారం చూస్తారు. ఆటకు ఇంకా నాలుగు నిమిషాలు ఉంటుంది. అనూ తన సంచిలోని డబ్బు తీస్తుంది. “నా దగ్గర చిల్లర ఉంది,” అని చెబుతుంది. “నీ డబ్బు పెట్టెలో పెట్టకు,” అంటాడు రవి. “అయితే ఆ అమ్మాయికి ఏం ఇవ్వాలి?” “రెండు వందల అరవై రూపాయలు ఇవ్వాలి.” “అది నాకు కూడా తెలుసు.” “ఈ మాట పది సినిమాల్లో ఉంది,” అంటాడు రవి. అనూ అతని వైపు గట్టిగా చూస్తుంది. “తాళం ఎక్కడ పెట్టారు?” అని అడుగుతుంది. రవి టికెట్ల కింద చూస్తాడు. చిన్న తాళం అక్కడే ఉంటుంది. “ఈ సన్నివేశం నాకు గుర్తు లేదు,” అంటాడు. అనూ పెట్టె తెరిచి చిల్లర తీస్తుంది. ఆ అమ్మాయికి రెండు వందల అరవై ఇస్తుంది. వరుస మళ్లీ ముందుకు కదులుతుంది. కిరణ్ ఇంకా తలుపు దగ్గరే ఉంటాడు. “పని తర్వాత టీ తాగుదామా?” అని అడుగుతాడు. అనూ తదుపరి మనిషికి టికెట్ ఇస్తుంది. “నా పని తొమ్మిదికి అయిపోతుంది.” “నేను తొమ్మిదికి బయట ఉంటాను.” “సినిమా ఎనిమిదిన్నరకు అయిపోతుంది.” “అరగంట బయట కూర్చుంటాను.” రవి వారి మాటలు వింటాడు. “ఆ మాట పాత సినిమాలో ఉంది.” కిరణ్ అడుగుతాడు, “చివరికి వాళ్లు టీ తాగుతారా?” రవి సమాధానం చెప్పడానికి నోరు తెరుస్తాడు. అనూ ముందే చెబుతుంది, “ఈ సినిమా ఇంకా అయిపోలేదు.” ఆమె కిరణ్ టికెట్ చింపి, తలుపు తెరుస్తుంది.