ორი ჭიქა ჩაი ნიკა პატარა კაფეში ზის. კაფე მის სახლთან ახლოს არის. დღეს ნიკასთვის სხვა დღეა. დღეს ის პირველად მოიყვანს მეგობარს. მეგობარი ლაშა არის. ნიკა მას ყოველდღე უყვება ამ კაფეზე. მარინე დახლთან დგას. მარინე აქ მუშაობს. ნიკა კარს აღებს და შიგ შედის. ლაშა ნიკას უკან მოდის. „დილა მშვიდობისა, ნიკა“, ამბობს მარინე. „დილა მშვიდობისა, მარინე“, ამბობს ნიკა. „ჩვეულებრივს მოგიტან?“ „კი, ჩვეულებრივს.“ მარინე ნიკას ჩაის ყოველდღე აძლევს. ნიკა ყოველდღე ერთსა და იმავე ჩაის სვამს. ჩაი არის შავი ჩაი, უშაქროდ. ნიკა ყოველთვის ფანჯარასთან ზის. დღეს ნიკა მარტო არ არის. ის ლაშას აჩვენებს თავის ადგილს. „აქ ზიხარ ყოველდღე?“ ეკითხება ლაშა. „კი, ყოველდღე აქ ვზივარ.“ „ყოველდღე ერთსა და იმავე ჩაის სვამ?“ „კი, ყოველდღე ერთსა და იმავე ჩაის.“ „შაქარს არ იღებ?“ „არა, შაქარს არ ვიღებ.“ ნიკა და ლაშა მაგიდასთან სხდებიან. მაგიდა ფანჯარასთან არის. გარეთ ქუჩა ჩანს. ქუჩაზე ხალხი მიდის. ერთი მანქანა ნელა გადის. მარინე ორ ჭიქას დებს. ერთ ჭიქას ნიკას წინ დებს. მეორე ჭიქას ლაშას წინ დებს. ნიკა ჭიქებს უყურებს. ის ჩუმად არის. „ორი ჭიქა?“ ეკითხება მარინე. „დღეს მეგობარი მოვიყვანე“, ამბობს ნიკა. „ვხედავ. პირველად მოხვედი მეგობართან?“ „კი, პირველად.“ „მაშინ ორი ჭიქა არის.“ ლაშა ჭიქას ხელს ადებს. ჭიქა ძალიან ცხელია. „ჩაი ცხელია“, ამბობს ლაშა. „ჩემი ჩაიც ცხელია“, ამბობს ნიკა. „ცოტა დავიცადოთ“, ამბობს მარინე. მარინე ისევ დახლთან მიდის. ნიკა და ლაშა ჩაის ელოდებიან. ნიკა ქუჩას უყურებს. ლაშა კედელს უყურებს. კედელზე პატარა საათია. „რამდენი საათია?“ ეკითხება ლაშა. „ათის ნახევარია“, ამბობს ნიკა. „სამსახურში არ მიდიხარ?“ „დღეს გვიან მივდივარ.“ „ამიტომ მოხვედი?“ „კი. დღეს დრო მაქვს.“ ლაშა ნელა იღებს ჭიქას. ის ჩაის სვამს. შემდეგ მაგიდაზე ჭიქას დებს. „კარგი ჩაია“, ამბობს ლაშა. „ყოველდღე კარგია“, ამბობს ნიკა. „ხვალაც მოხვალ?“ ეკითხება მარინე. „კი, ხვალაც მოვალ.“ „მარტო?“ ნიკა ლაშას უყურებს. ლაშა ჩაის უყურებს. „ხვალაც ორი ჩაი იყოს“, ამბობს ლაშა. მარინე თავს უქნევს. ნიკა ჯიბიდან ფულს იღებს. ის ორ ჩაის ფულს დებს მაგიდაზე. მანამდე ნიკა ყოველთვის ერთ ჩაის იხდიდა. „ნიკა, ეს ორი ჩაის ფულია“, ამბობს მარინე. „კი, დღეს ორი ჩაია.“ მარინე ფულს იღებს. შემდეგ ნიკას პატარა ქაღალდს აძლევს. ქაღალდზე ორი ჩაი წერია. ნიკა ქაღალდს კეცავს. ლაშა ფეხზე დგება. „წავიდეთ?“ ეკითხება ლაშა. „წავიდეთ.“ ნიკა კარს აღებს. მარინე დახლთან რჩება. „ხვალამდე, მარინე“, ამბობს ნიკა. „ხვალამდე, ნიკა. ორი ჭიქა?“ „ორი ჭიქა“, ამბობს ნიკა. ნიკა და ლაშა ქუჩაში გადიან. კაფეში მაგიდაზე ორი ცარიელი ჭიქა რჩება.