De laatste bus Sara staat elke ochtend bij de bushalte in haar straat. Vandaag is haar laatste dag in deze bus. Morgen begint haar nieuwe baan in een andere stad. Tom staat er ook. Hij staat altijd twee stappen van haar af. Hij leest vaak een boek. Sara kijkt naar zijn boek, maar zij zegt nooit iets. Vandaag komt Tom naast haar staan. Hij houdt zijn boek dicht. ‘Ga je vandaag weer met deze bus?’ vraagt hij. Sara kijkt naar hem. ‘Nee. Vandaag is mijn laatste dag.’ ‘Je laatste dag?’ ‘Ik heb een nieuwe baan. Ik ga morgen naar een andere stad.’ Tom kijkt naar de straat. ‘Wanneer kom je terug?’ ‘Over drie maanden.’ De bus komt. De deur gaat open. Niemand stapt uit. ‘Ik ben Tom,’ zegt hij. ‘Ik ben Sara.’ ‘Ik weet je naam niet.’ ‘Ik weet jouw naam ook niet.’ Tom geeft haar zijn hand. Sara pakt zijn hand. De bus wacht. ‘Ik zie jou elke ochtend,’ zegt Tom. ‘Ik zie jou ook elke ochtend.’ ‘Waarom zei je nooit iets?’ Sara kijkt naar de bus. ‘Waarom zei jij nooit iets?’ ‘Ik wist niet wat ik moest zeggen.’ ‘Nu weet je het wel?’ ‘Nu weet ik het nog niet.’ Sara lacht kort. De chauffeur kijkt naar hen. ‘Moet je vandaag werken?’ vraagt Tom. ‘Ja. Mijn nieuwe baan begint morgen.’ ‘Kun je vandaag nog koffie drinken?’ ‘Nee. Ik moet nu met deze bus.’ Tom haalt zijn telefoon uit zijn jas. ‘Geef je mij je nummer?’ Sara kijkt naar zijn telefoon. ‘Waarom?’ ‘Omdat ik je wil bellen.’ ‘Wanneer?’ ‘Vandaag. Of morgen.’ ‘Morgen ben ik in een andere stad.’ ‘Dan bel ik morgen.’ Sara noemt haar nummer. Tom schrijft het op. Hij belt meteen. Haar telefoon klinkt in haar jas. ‘Nu heb jij mijn nummer,’ zegt Sara. ‘Nu heb ik jouw nummer.’ De chauffeur zegt: ‘Instappen, alstublieft.’ Sara stapt niet in. ‘Ik wil je nog iets vragen.’ ‘Wat?’ ‘Wacht je drie maanden op mij?’ Tom kijkt naar haar telefoon. ‘Ja. Maar ik wil niet alleen wachten.’ ‘Wat wil je dan?’ ‘Ik wil vandaag koffie met je drinken.’ ‘Dat kan niet.’ ‘Nee.’ ‘Ik moet gaan.’ ‘Ja.’ Sara pakt zijn jas vast. ‘Mag ik je zoenen?’ Tom zegt niets. Hij legt zijn boek op de bank. Daarna kust hij Sara. De bus toetert. Sara laat zijn jas los. ‘Bel je mij morgen?’ vraagt ze. ‘Morgen bel ik je.’ Sara stapt in. Tom blijft bij de bank staan. De deur gaat dicht. Sara kijkt naar zijn telefoon in haar hand.