दोन चहांचे कप सकाळची वेळ आहे. मीना चहाच्या छोट्या दुकानात काम करते. गणेश रोज इथे चहा पितो. आज गणेश पहिल्यांदा मित्राला घेऊन आला आहे. आज दोघांना कामावर लवकर जायचे आहे. गणेश दाराजवळ थांबतो. रमेश त्याच्या मागे उभा असतो. मीना त्यांच्याकडे पाहते. “नेहमीचा चहा?” मीना विचारते. “हो, नेहमीचा चहा,” गणेश म्हणतो. “एक कप?” मीना विचारते. गणेश रमेशकडे पाहतो. रमेश खाली पाहतो. “आज दोन कप,” गणेश म्हणतो. मीना दोन कप घेते. ती चहा ओतते. ती दोन्ही कप टेबलावर ठेवते. “आज दोन कप?” मीना विचारते. “हो. हा माझा मित्र रमेश,” गणेश म्हणतो. रमेश हात जोडतो. “नमस्कार.” “नमस्कार,” मीना म्हणते. “तुमचा चहा कसा?” “माझा चहा कमी साखरेचा,” रमेश म्हणतो. मीना पहिल्या कपात साखर घालते. दुसऱ्या कपात कमी साखर घालते. गणेश कप हातात घेतो. “माझा चहा नेहमीसारखा आहे?” “नेहमीसारखाच आहे,” मीना म्हणते. रमेश चहा पितो. तो कप खाली ठेवतो. “चहा गरम आहे,” रमेश म्हणतो. “चहा रोज गरम असतो,” गणेश म्हणतो. “गणेश रोज इथे येतो?” रमेश विचारतो. “रोज सकाळी,” मीना म्हणते. “रोज एक कप?” रमेश विचारतो. “रोज एक कप,” मीना म्हणते. “आज दोन कप.” गणेश हसत नाही. तो चहा पितो. “तू मला आधी का आणले नाहीस?” रमेश विचारतो. “तू नेहमी उशिरा येतोस,” गणेश म्हणतो. “आज मी लवकर आलो,” रमेश म्हणतो. “आज तू लवकर आला,” गणेश म्हणतो. मीना काउंटरजवळ उभी राहते. बाहेर दोन सायकली थांबतात. एक माणूस दुकानात येतो. “मीना, एक चहा,” तो म्हणतो. “आत्ता देते,” मीना म्हणते. गणेश रमेशकडे पाहतो. “तुला रोज चहा हवा आहे?” “हो. पण रोज पैसे कोण देईल?” रमेश विचारतो. गणेश खिशातून पैसे काढतो. तो एक नाणे आणि एक नोट ठेवतो. “आज मी देतो,” गणेश म्हणतो. “उद्या मी देतो,” रमेश म्हणतो. “उद्या तू वेळेवर ये,” गणेश म्हणतो. “मी वेळेवर येतो,” रमेश म्हणतो. “मग दोन कप ठेव,” मीना म्हणते. “दोन कप ठेव,” रमेश म्हणतो. गणेश कपातील शेवटचा चहा पितो. रमेशही चहा संपवतो. मीना पैसे उचलते. “उद्या किती साखर?” मीना विचारते. “माझा चहा नेहमीचा,” गणेश म्हणतो. “माझा चहा कमी साखरेचा,” रमेश म्हणतो. मीना मान हलवते. गणेश दाराकडे वळतो. रमेश त्याच्याबरोबर चालतो. “उद्या उशीर करू नकोस,” गणेश म्हणतो. “उद्या दोन कप तयार ठेव,” रमेश म्हणतो. मीना रिकामे कप धुते. ती तिसरा कप बाजूला ठेवते.