Forum Romae est parvus mercatus. Hodie vicina ad cenam venit. Mulier parvam culinam habet. Pauca verba scit. Mercatus mox claudit. Saccus eius iam in manu eius est. Mulier ad mensam venit. Venditor ante mensam stat. Mulier ad panem spectat. Ea verbum eius non scit. Ea verbum eius dicere non potest. Ea rem digito ostendit. «Quaeso, hoc.» Venditor lac sumit. Lac in saccum ponit. «Non.» Mulier ad panem iterum spectat. Ea panem iterum ostendit. «Hoc, quaeso.» Venditor malum sumit. Malum in saccum ponit. «Non, non.» Venditor ridet. Mulier ad malum spectat. Mulier ad panem spectat. Ea panem ostendit. «Hoc?» Venditor calceos sumit. Calceos iuxta saccum ponit. «Non! Non calcei.» Mulier pecuniam ostendit. Deinde saccum ostendit. Deinde panem ostendit. Venditor non irascitur. «Ita, intellego.» Venditor ad mensam vertitur. Is panem ipsum sumit. Panem ante mulierem tenet. «Panis.» Mulier ad os suum manum ponit. Ea venditorem spectat. «Panum.» Venditor lente dicit verbum. «Panis, quaeso.» Mulier iterum dicit verbum. «Panis.» Venditor ridet et panem in saccum ponit. Mulier pecuniam sumit. Duos nummos in manu tenet. «Quantum?» «Unus nummus.» Mulier unum nummum dat. Venditor nummum sumit. «Gratias tibi.» Venditor panem alium sumit. Panem alium in saccum ponit. «Non, non. Unus.» «Ita, unus nummus, sed hic panis est tibi.» Mulier saccum aperit. Duo panes nunc in eo sunt. Lac et malum quoque ibi sunt. Calceos venditor ad mensam refert. «Gratias tibi.» «Bene.» Mulier saccum claudit. Ea iterum pecuniam spectat. Unus nummus adhuc in manu eius est. «Panis,» dicit mulier. Venditor dicit: «Panis.» Mulier ad viam abit. Saccus in manu eius pendet. Ea lente domum ambulat. «Panis,» dicit ea in via. Ad portam mulier stat. Ea saccum ponit. Deinde pulsat. «Panis,» dicit ea. Vicina in summo gradu est.